Afgelopen zaterdag heeft het Spaanse team voor ritmische gymnastiek in Frankfurt eindelijk een einde gemaakt aan 35 jaar wachten. Na de enige wereldtitel van 1991 in Athene, beklom de nationale ploeg opnieuw de hoogste trede van het podium in de meerkamp, met een score van 57,450 punten, waarmee het Japan en Brazilië voorbleef.
De overwinning was het resultaat van twee vlekkeloze uitvoeringen. In de gemengde oefening met hoepels en knotsen op mambomuziek behaalden de Spaanse gymnastes 28,950 punten, de hoogste score van de competitie. Vervolgens voegden ze in de oefening met vijf ballen op muziek van Residente nog eens 28,500 punten toe, waarmee ze opnieuw de beste score behaalden en strafpunten vermeden.
Dit succes garandeerde het team onmiddellijk een directe plaats voor de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles. Spanje is hiermee de eerste Spaanse discipline die een olympische quotaplaats voor de volgende cyclus heeft veiliggesteld, in navolging van de bronzen medaillewinnaar van het WK in Sofia in 2022.
Het team, onder leiding van Alejandra Quereda en Ana Peláez, wordt aangevoerd door de 22-jarige olympiër Inés Bergua. Samen met haar treden de 21-jarige Salma Solaun, de 20-jarige Andrea Fernández en drie 18- tot 19-jarige gymnastes aan: Marina Cortelles, Andrea Corral en Lucía Muñoz. In de afgelopen twee jaar hebben zij al driemaal achtereen goud gewonnen op de Europese kampioenschappen.
De historische context onderstreept de omvang van deze prestatie. Na het goud in 1991 onder leiding van Emilia Boneva behaalde Spanje vijf keer zilver in de jaren '90 en vier keer brons tussen 2015 en 2025. De huidige overwinning is geen toevallige uitschieter, maar het resultaat van jarenlang werk met jonge atletes die de lessen van eerdere nederlagen ter harte hebben genomen.
Japan, de regerend kampioen van 2025, moest genoegen nemen met zilver (56,700), terwijl Brazilië met overtuiging brons pakte, waarmee het zijn status als nieuwe grootmacht bevestigde. Ondertussen bleven de traditionele favorieten — Bulgarije, Oekraïne, China en het neutrale Rusland — zonder medailles door fouten en verlies van materialen.
De technische staf slaagde erin de uitvoering zo op te bouwen dat de risico's op cruciale momenten werden geminimaliseerd. Elke gymnaste kende haar rol, en de synchroniteit en precisie van de worpen bleken een doorslaggevend voordeel ten opzichte van concurrenten die fouten maakten en materialen lieten vallen.
De overwinning in Frankfurt toont aan dat in ritmische gymnastiek een langetermijnstrategie en inzet op jonge atletes de jarenlange dominantie van andere landen kan doorbreken. Spanje heeft bewezen: geduld en systematisch werk leveren resultaat op, zelfs na decennia van wachten.
