Deze Britse komedie bewijst dat humor tegelijkertijd intelligent, elegant en buitengewoon grappig kan zijn. Luxe landgoederen, aristocratische manieren en zulke subtiele sarcasme dat je het telkens weer wilt citeren.
Korte inhoud: De kleine oplichter Eric Noon vindt een baan als lakei in het rijke Engelse huis van de Davenports en wordt, zoals te verwachten, verliefd op de dochter des huizes, Rose. Alles verloopt vlekkeloos, totdat er een moord plaatsvindt in het huis en onze held de hoofdverdachte wordt. Nu moet hij niet alleen de ware dader ontmaskeren, maar ook een concurrent in de strijd om het hart van het meisje te slim af zijn. Een klassiek Brits detectiveplot – maar met wat een uitvoering!
Waarom dit een meesterwerk is.
- Damian Lewis. Absoluut ongeëvenaard. Elke zin die hij uitspreekt, is als een aparte minivoorstelling. Hij speelt met zo'n lichtheid en ironie dat je na elke scène wilt applaudisseren.
Mocht u even vergeten zijn hoe goed deze acteur het scherm weet te vullen, denk dan terug aan ‘Billions’. Voor miljoenen kijkers zal hij voor altijd Bobby Axelrod blijven – de meedogenloze, berekenende, ongelooflijk charismatische wolf van Wall Street. In ‘Billions’ speelde Lewis een man die met slechts één blik en een kalme, zelfverzekerde stem het imperium van een concurrent kon vernietigen. Hij straalde absolute macht, intelligentie en verborgen agressie uit.
En nu geeft dezelfde acteur in ‘Fackham Hall’ een masterclass in de meest verfijnde Britse komische timing!
Het is simpelweg een acteerprestatie die je schokt. Lewis gebruikt hetzelfde kenmerkende magnetisme en onwankelbaar zelfvertrouwen, maar richt ze niet op financiële machinaties, doch op aristocratisch sarcasme. Hij brengt zijn absurde, intellectuele grappen met exact hetzelfde volstrekt serieuze, 'stenen' gezicht waarmee Axelrod miljardendeals sloot. En juist dit contrast maakt zijn spel in de komedie zo verbluffend.
Een geniale miljardair-sociopaat spelen is één ding. Maar een publiek laten kromliggen van het lachen door simpelweg elegant een wenkbrauw op te trekken in een weelderig Engels landhuis – dat is het niveau van een ware meester. Lewis bewijst dat hij absoluut elk genre beheerst, en het observeren van zijn transformatie van de harde Axe naar een excentrieke Britse aristocraat is een op zichzelf staand, onvergelijkbaar genoegen.
Alleen al voor zijn prestatie is deze film het bekijken waard!
- Luxe sfeer. Het landhuis, de kostuums, de etiquette, de recepties – alles is met liefde voor detail gefilmd. En tegen de achtergrond van deze elegantie ontvouwen zich zulke komische pareltjes, dat de dissonantie feilloos werkt.
- Terloopse humor. Grappen worden niet opzichtig gebracht, noch ‘afgedwongen’ met gelach – ze ontstaan op natuurlijke wijze, in gesprekken, en juist daarom treffen ze precies hun doel.
Die ene bruiloftsscène. Dit is geen spoiler – het is het hoogtepunt van de intellectuele humor van de film. De scène is zo intelligent, subtiel en grappig opgebouwd dat je hem keer op keer wilt bekijken. Hierin komt alles samen waar men zo van houdt in Britse humor: de absurditeit van situaties, de vlekkeloze komische timing van de acteurs en dialogen die je wilt citeren.
— Rose, hoe heb je geslapen?
— Liggend in bed, met mijn ogen dicht.
En zulke dialogen zijn er tientallen in de film. Alles wordt gebracht met die typische Britse onverstoorbaarheid, wat de humor nog grappiger maakt. Bovendien is dit geen 'flauwekul' – het is een intellectuele komedie waarbij je niet alleen moet luisteren, maar ook echt moet horen.
🎬Oordeel. Binnen een half uur zal elke kijker lachen – of op zijn minst grinniken. Het is zo'n zeldzaam geval waarbij een film tegelijkertijd vermaakt en bewondering wekt door het niveau van vakmanschap. Damian Lewis is hier in topvorm, en de gehele cast (Ben Radcliffe, Thomasin McKenzie, Tom Felton) raakt perfect de juiste toon.
Gaya's Beoordeling: 7.8/10 🥂
