De mensheid heeft ongemerkt voor zichzelf de drempel naar een nieuw tijdperk overschreden: vermoedens van sommige wetenschappers, hun ontdekkingen en overpeinzingen, voorzichtige veronderstellingen waarop collega's vroeger met scepsis neerkeken, nemen nu hun rechtmatige plaats in het algemene beeld van de wereldordening in onder ovaties en erkenning.
Een van zulke mikpunten van spot was de voorstelling van de aard van biologische materie als een elektrische substantie. De mens mocht in geen geval als elektriciteit worden voorgesteld.
Nog niet lang geleden werd in leerboeken biochemie als verklaring voor de wijze waarop het benodigde fragment naar de plaats van assemblage van een concreet molecuul in de cel wordt gebracht, diffusie aangevoerd, dat wil zeggen dat men veronderstelde dat in de celvloeistof miljarden verschillende componenten chaotisch ronddrijven en dat wanneer het benodigde component "voorbijzwemt" in de nabijheid van de assemblageplaats, het zich aan het molecuul hecht. Dat in eenvoudige woorden. De wetenschappers zelf hadden lange tijd nauwelijks een voorstelling van het werkelijke mechanisme, omdat het bestuderen van zulke verschijnselen zonder de integriteit van de cel te schenden en los van het organisme moeilijk was, en het verschijnsel diffusie werd lange tijd gebruikt als een stoplap voor weinig begrepen mechanismen.
Als de "soep" in de cel zelf een gelaagde ontkoppeling is, waarin stoffen chaotisch door de ruimte bewegen, botsen en in de war raken met elkaar, hoe "weet" het benodigde baksteentje dan uit miljarden bakstenen dat het op een bepaalde plaats in de cel moet aankomen en deel moet uitmaken van een molecuul in de bouwfase, en dat nog wel in hoog tempo? Dat is een goede vraag.
In de loop der tijd werden de verschijnselen van osmotische druk in de chemie, elektromagnetische golven en velden in de natuurkunde, lichtdruk in de optica, elektronendichtheid van het molecuul in de fysische chemie diepgaander bestudeerd… en de wetenschappelijke gemeenschap begon voorzichtig te spreken over materie als een ruimte met bepaalde elektrische eigenschappen, die in zichzelf de voorwaarden schept voor het naderen of afstoten van "stoffen" binnen Zichzelf.
"Wat heeft biologie hiermee te maken?" - vraagt u zich af.
Het punt is dat de hele waargenomen gladheid en verbazingwekkende precisie die wij in biologische processen van organismen zien, millennia lang wordt gewaarborgd doordat elk "baksteentje" van materie een elektrisch zelfbewustzijn bezit, dat hem een nauwkeurig begrip geeft van waar hij zich bevindt, wat er om hem heen is en waarheen hij zich langs de kortste baan moet bewegen naar de begeerde "plaats van Liefde" in elk micro-moment.
De elektrische aard van het Leven geeft elk atoom, elk molecuul enzovoort zijn eigen unieke portret, zijn eigen unieke trekken, karakter en motieven om te handelen, een "liefdevolle" verwantschap met bepaalde elementen en tegelijkertijd het vermijden van andere.
De mens heeft het verschijnsel van het elektromagnetisme goed bestudeerd: nu begrijpen we dat bepaalde elementen heel duidelijke velden van aantrekking en afstoting scheppen wanneer het om metalen gaat, maar hoeveel tijd was er nodig om dezelfde principes te erkennen voor alle overige elementen en materie van een hogere organisatie!
ElektroNIETmagnetische velden van individuele atomen en stoffen werken als modulatoren van het proces van het leven.
"En wat dan nog?" - vraagt u zich af.
Wel, dat juist die velden door stoffen worden gebruikt als een toegewezen communicatiekanaal. In eenvoudige taal: een molecuul "belt en vraagt" gewoon het dichtstbijzijnde benodigde baksteentje om naar de plaats van de "oproep" te komen. Zo praten alle elementen, stoffen, weefsels en wij met u, mensen, met elkaar.
Wij stralen in het menselijke lichaam voortdurend een enorme hoeveelheid golven van verschillende typen uit. Bijvoorbeeld warmtestraling of geurmoleculen hebben ook hun eigen trillingen, hun eigen portret, en wij delen elkaar een enorme hoeveelheid van zulke informatie mee, die wij vaak onbewust op de achtergrond verwerken.
Alles heeft een golfachtige aard. Wetenschappers laten de mogelijkheid open dat sommige verschijnselen in ons begrip daarom niet tot het einde toe zijn doorgrond, omdat ze op hun kop zijn gezet: de eerste oorzaak en de gevolgen staan niet in de juiste volgorde.
Nu naderen wij als mensheid voorzichtig het opheffen van het taboe op thema's in de geneeskunde, in de biologie, waarvan de wortels teruggaan tot elektrische eerste oorzaken, die nog minder dan 100 jaar geleden concepten waren die een "fatsoenlijke wetenschapper" onwaardig waren. Een goed voorbeeld: lithotherapie.
Nog steeds wordt aangenomen dat "stenen" het domein zijn van esoterici, sjamanen, heksen en andere "machinaties", maar wetenschappelijk onderzoek beschouwt kristalroosters van mineralen nu als letterlijke lenzen-converters van elektrische/elektromagnetische golven, die hun parameters veranderen wanneer ze van het kristal terug de omgeving in worden weerkaatst. Zo kan een infrarode warmtegolf van het lichaam van een zoogdier, die in het mineraal in een andere golf wordt omgezet en vanaf het oppervlak van het mineraal naar het lichaam wordt teruggekaatst, "bellen" naar een organel van de cel en zeggen: "nu richten wij ons op een ander proces/ hier is hulp van immuuncellen nodig".
Sommige bedrijven hebben dit verschijnsel al in toegepaste zin benut, bijvoorbeeld de ene heeft kleding om af te vallen met toermalijnpoeder gemaakt en verkocht, en de andere kleding met keramische deeltjes voor herstel tijdens de slaap, tijdens en na het sporten.
Wetenschappers hebben nog veel werk te verrichten bij het ontcijferen van de "golfberichten" van de werkzame stoffen van planten, van organische en anorganische traditionele geneeskunde van de volkeren van de wereld, van eten, klanken en muziek, geuren, mineralen, kleur, licht voor het welzijn van het menselijke lichaam en van levende organismen in het algemeen.
Wij zijn aangekomen in het tijdperk van het massaal verkrijgen van antwoorden en het oplossen van de raadsels van het Universum, het tijdperk van de ontsluiting van informatie. Gefeliciteerd!
Dit artikel is het eerste uit een reeks artikelen over de elektrische aard van de Biologie, beschikbaar onder de tag Electric Biology.
