In september 2026 heeft het Bulgaarse parlement unaniem, met 149 stemmen tegen nul bij tien onthoudingen, amendementen aangenomen die cryptobedrijven verplichten gedetailleerde gegevens over klanten en hun transacties aan de belastingautoriteiten te verstrekken. De wet, die meer dan acht maanden na de Europese deadline komt, schrijft het land in in het gemeenschappelijke DAC8-systeem en zet aan het denken: blijft crypto werkelijk een instrument van financiële vrijheid of verandert het geleidelijk in nog een gecontroleerd actief.
De amendementen op het Belasting- en Sociale Zekerheidswetboek verplichten aanbieders van diensten voor cryptoactiva om namen, adressen, geboortedata en geboorteplaatsen, fiscale identificatienummers en jurisdicties van fiscale woonplaats van gebruikers te verzamelen en naar het Nationale Agentschap voor Inkomsten te sturen. Bovendien moeten bedrijven de soorten activa, de totale transactiebedragen, het aantal eenheden en ook transacties met fiatgeld en crypto-naar-crypto openbaar maken. De gegevens worden tussen de belastingdiensten van de EU uitgewisseld, wat rechtstreeks gevolgen heeft voor wie activa aanhoudt op Bulgaarse of Europese platforms.
Achter deze beslissing schuilt niet alleen de wens om belastingontwijking te bestrijden, maar ook de logica van institutionele coördinatie. Europese autoriteiten wijzen al lang op het grensoverschrijdende karakter van cryptotransacties, dat het volgen van belastbare gebeurtenissen bemoeilijkt. Bulgarije wordt, net als andere landen, nu gedwongen internationale normen te integreren, zelfs als dat extra kosten voor het lokale bedrijfsleven en de gebruikers betekent.
Voor de gewone investeerder betekenen de veranderingen het einde van de illusie van volledige anonimiteit bij het werken via gecentraliseerde diensten. Wie de voorkeur geeft aan zelfbeheerde wallets, blijft voorlopig betrekkelijk in de schaduw, maar ook hier laten de DAC8-regels mazen: opnames naar externe adressen kunnen in de rapporten terechtkomen. Uiteindelijk krijgen persoonlijke beslissingen over het bewaren van activa een nieuwe fiscale en juridische dimensie.
Laten we de situatie vergelijken met de stroom van water in een rivier: zolang het water vrij door de bedding stroomt, is het moeilijk te meten, maar zodra het door sluizen gaat — dammen, meters en rapporten — wordt elke liter zichtbaar en verantwoord. Zo is het ook met crypto: van nature gedecentraliseerd, wordt het steeds vaker gedwongen door de gereguleerde ‘sluizen’ van tussenpersonen te gaan, waarbij het een deel van zijn oorspronkelijke aantrekkingskracht verliest.
Experts benadrukken dat de eerste volledige rapporten over het jaar 2026 in 2027 worden verwacht, en dat nalatige klanten het risico lopen op beperking van de toegang tot hun rekeningen na twee herinneringen en een termijn van 60 dagen. Dit schept een praktische prikkel om tijdig gegevens over de fiscale woonplaats te verstrekken en de eigen administratie bij te houden.
Op de lange termijn versterkt de wet de tendens naar wereldwijde fiscale transparantie, waarin staten informatie sneller leren uitwisselen dan gebruikers zich kunnen aanpassen. Voor wie persoonlijk vermogen opbouwt met digitale activa is dit een signaal om de strategieën voor bewaring en rapportage te herzien, om onverwachte claims te vermijden.
Uiteindelijk moeten cryptoinvesteerders onthouden: de vrijheid om activa te bezitten is nu nauw verweven met de plicht ze aan te geven.
