Wanneer de grootste banken ter wereld, die jarenlang naar stablecoins keken als een bedreiging voor deposito's, plotseling besluiten om hun eigen digitale valuta uit te geven, is dat niet zomaar nieuws - het is een keerpunt in de relatie tussen traditionele financiën en de cryptomarkt.
Op 1 september 2026 kondigde een 21 financiële instelling uit Noord-Amerika, Europa, Azië, het Midden-Oosten en Afrika de oprichting aan van een gezamenlijk bedrijf. Onder de deelnemers bevinden zich Goldman Sachs, Citi, Bank of America, UBS, Deutsche Bank, Santander, BBVA en Fidelity. De nieuwe structuur is van plan om in de eerste helft van 2027 een dollarstablecoin uit te geven en daarna de lijn uit te breiden naar andere G7-valuta's, in de eerste plaats de euro. Het project zal voldoen aan de Amerikaanse GENIUS Act en de Europese MiCA.
Het initiatief is voortgekomen uit oktober 2025, toen tien banken alleen nog de mogelijkheid onderzochten om een gedekte digitale valuta op publieke blockchains uit te geven. Nu zijn er twee keer zoveel deelnemers en zijn de doelstellingen concreter geworden: groothandels- en retailbetalingen, afwikkeling met digitale activa, grensoverschrijdende overboekingen. De banken beloven 'bankniveau' risico- en liquiditeitsbeheer, iets wat vaak ontbreekt bij crypto-native uitgevers zoals Circle of Tether.
Tegelijkertijd groeit de belangstelling van institutionele beleggers voor ETF's. Op dezelfde dag trokken de fondsen van BlackRock voor Bitcoin, Ether en XRP 310 miljoen dollar aan netto-instroom. Dit laat zien dat grote spelers niet alleen toekijken - ze investeren actief in de infrastructuur van digitale activa, maar geven de voorkeur aan gereguleerde instrumenten.
Voor de gewone persoon of het kleine bedrijf kan dit goedkopere en snellere internationale overboekingen betekenen zonder tussenpersonen in de vorm van traditionele bankkosten. In plaats van geld op rekeningen met lage rente te houden, krijgen klanten toegang tot stabiele digitale activa, gedekt door reserves en onder toezicht van toezichthouders. De vraag rijst echter: wie zal uiteindelijk controle hebben over deze reserves en transactiegegevens?
De geschiedenis leert: wanneer traditionele instellingen een nieuwe technologie omarmen, laten ze die zelden in de vorm waarin die is ontstaan. Een stablecoin van een consortium van banken is niet zomaar nog een token. Het is een poging om een deel van de waardestroom terug te winnen die voorheen langs het banksysteem ging. Op de lange termijn zou zo'n instrument een brug kunnen vormen tussen de fiatwereld en de blockchain, maar het zal ook de positie versterken van degenen die al domineren in de financiële wereld.
Uiteindelijk blijft de keuze hoe geld op te slaan en te verplaatsen aan ieder van ons - maar die keuze zal nu plaatsvinden te midden van een steeds hechtere verwevenheid van oude en nieuwe spelers.
