Tussen Noorwegen en IJsland, in de ruige wateren van de Noord-Atlantische Oceaan, ligt een archipel die rechtstreeks uit een fantasyroman lijkt te komen. De Faeröer (of 'Schaap-eilanden', zoals hun naam is afgeleid van het Oudnoors Føroyar) zijn een land van steile basaltkliffen, bulderende watervallen, smaragdgroene heuvels en mensen wier cultuur geworteld is in het tijdperk van de Vikingen.
Er zijn hier geen luidruchtige metropolen of strandresorts, maar wel wat de moderne mens zo mist: ongerepte natuur, stilte en het gevoel aan het einde van de wereld te zijn.
Geografie en klimaat: Waar wind en water heersen
De Faeröer-archipel bestaat uit 18 hoofdeilanden van vulkanische oorsprong. De totale landoppervlakte is niet groot – ongeveer 1400 vierkante kilometer, en de bevolking telt iets meer dan 54.000 mensen. Interessant is dat er twee keer zoveel schapen zijn als mensen.
De eilanden zijn een autonomie binnen het Koninkrijk Denemarken, maar maken geen deel uit van de Europese Unie. Ze hebben hun eigen vlag, hun eigen taal en hun eigen regering.
Het klimaat op de Faeröer is subarctisch, zeeklimaat. Het weer verandert letterlijk elke vijf minuten. De lokale bevolking grapt: 'Als je het weer niet leuk vindt, wacht dan vijf minuten.' Het regent er vaak, er waait een sterke wind en mist kan de eilanden volledig aan het zicht onttrekken. Het is echter juist dit grillige klimaat dat de dramatische landschappen creëert waar fotografen en filmmakers zo dol op zijn op de Faeröer.
Natuur: Smaragd en basalt
De Faeröer missen bossen (bomen groeien er alleen in speciaal beschermde kwekerijen), maar zijn bedekt met een dik, zacht groen tapijt. Dit tapijt bestaat uit mos en grassen die groeien op een dunne laag aarde bovenop basaltkliffen.
* Kliffen en fjorden: De kustlijn is ingesneden door diepe fjorden, en het land wordt bekroond door steile kliffen die honderden meters de oceaan in reiken.
* Watervallen: Na regen stromen honderden tijdelijke en permanente watervallen van de bergen, waarvan sommige (zoals de beroemde Múlafossur) rechtstreeks in zee vallen.
* Fauna: De eilanden zijn een paradijs voor ornithologen. In de zomer nestelen er tienduizenden zeevogels, waaronder de beroemde papegaaiduikers. In de wateren rond de archipel leven walvissen, dolfijnen en zeehonden.
Cultuur en tradities: Erfenis van de Vikingen
Het Faeröerse volk bewaart zorgvuldig zijn identiteit. De Faeröerse taal, naast het Deens, is een officiële taal. Het is zo nauw verwant aan het Oudnoors dat Faeröerders de originele sagas van de Vikingen vrijwel zonder vertaling kunnen lezen.
* Kettingdans (Faroese dance): Het belangrijkste culturele symbool. Het is niet zomaar een dans, maar een manier om de orale epos te bewaren. Mensen pakken elkaar bij de hand, vormen een cirkel en, stampend op het ritme, zingen ze oude ballades die urenlang kunnen duren.
* Tórshavn: De hoofdstad van de archipel is een van de kleinste en gezelligste steden ter wereld. Het historische district Tinganes wordt beschouwd als de zetel van een van de oudste parlementen ter wereld (bestaat sinds de 9e eeuw). Huizen met pannendaken en grasdaken, smalle straatjes en uitstekende cafés creëren een sfeer van Scandinavische 'hygge'.
* Grindadráp: Een controversiële en oude traditie van de jacht op grienden (walvissen). Voor de Faeröerders is het een kwestie van historisch overleven en cultuur, een manier om gratis vlees te verkrijgen in het barre klimaat. Voor internationale dierenwelzijnsactivisten is het barbaars. Dit onderwerp blijft een van de meest prangende in de dialoog van de Faeröer met de wereldgemeenschap.
Economie en moderne levensstijl
Historisch gezien werd de economie van de eilanden gedragen door visserij en schapenhouderij. Tegenwoordig vormen vis en zeevruchten ongeveer 90% van de export. De Faeröer zijn echter geen achterlijke dorp, maar een hoogontwikkelde samenleving met een zeer hoge levensstandaard.
Faeröerders staan bekend om hun technische genialiteit, waarmee ze de ruige geografie overwinnen. De eilanden zijn met elkaar verbonden door onderzeese tunnels. De meest indrukwekkende is de Eysturoyartunnilin, waar zich onder water een rotonde bevindt die de overstap mogelijk maakt tussen de tunnels die naar verschillende eilanden leiden. Dit maakt reizen met de auto ongelooflijk gemakkelijk.
Top 5 plekken die je moet zien
1. Het dorp Gásadalur en de Múlafossur-waterval. Tot 2002 was deze plek alleen bereikbaar via een pad of per helikopter. Tegenwoordig is het dorp via een tunnel verbonden. Het uitzicht op de waterval, die vanaf een groene klif rechtstreeks in de oceaan stort, tegen de achtergrond van het eiland Mykines, is een visitekaartje van de Faeröer.
2. Het eiland Mykines. Het meest westelijke eiland. In de zomer verandert het in een enorme kolonie papegaaiduikers. Je kunt er komen met de veerboot (het weer heeft vaak invloed) of per helikopter.
3. Het meer Sørvágsvatn. De beroemde optische illusie. Vanwege de hoge klif achter het meer lijkt het alsof het water boven de oceaan zweeft. In werkelijkheid ligt het meer op 30 meter boven zeeniveau, maar vanuit een bepaald perspectief lijkt het op een 'meer boven de zee'.
4. De berg Slættaratindur. Het hoogste punt van de archipel (880 meter). Een uitstekende trap leidt naar de top, en bij helder weer biedt het een panorama van alle 18 eilanden.
5. Het eiland Streymoy en het dorpje Saksun. Een gezellig dorp met grasdaken, gelegen aan de oever van een lagune die bij eb verandert in een modderervlakte en bij vloed wordt gevuld met zeewater.
Tips voor reizigers
* Hoe kom je er: Er zijn geen directe vluchten vanuit de meeste landen. Het is het handigst om via Kopenhagen te vliegen (met Atlantic Airways) of met de veerboot Smyril Line vanuit Denemarken of IJsland te komen.
* Wanneer reizen: De beste tijd is van mei tot september. In juni en juli is het er middernachtzon (bijna 24 uur licht), en de papegaaiduikers nestelen tot eind augustus. De winter is alleen geschikt voor liefhebbers van stormachtige, sombere en sfeervolle esthetiek.
* Kleding: Vergeet paraplu's (die worden eruit geblazen door de wind). Je hebt een hoogwaardige ademende broek en jas nodig, wandelschoenen en het principe van laagjeskleding.
* Ecolabel: Het Faeröerse mos groeit decennia en herstelt extreem langzaam. Lokale autoriteiten en bewoners vragen toeristen dringend om alleen op de aangelegde paden te lopen. Stap niet op het mos buiten de paden - dit brengt enorme schade toe aan het ecosysteem.
De Faeröer zijn een plek die geen haast toelaat. Mensen komen hier niet voor luxe service of nachtclubs. Men komt hier om te horen hoe de oceaan ruist tegen de basaltkliffen, hoe de vogels krijsen in de hooglanden en hoe de wind waait door het smaragdgroene gras. Het is een reis naar het einde van de wereld die voor altijd een stempel op de ziel drukt, en je doet de kwetsbaarheid en grootsheid van onze planeet opnieuw bekijken.
