De districtsrechter van Baton Rouge, Beau Higginbotham, nam onlangs afscheid van zijn 16-jarige zwarte labrador T'Bo, een verlies dat het hele gezin diep raakte. Op een ochtend zag hij onderweg naar zijn werk een piepklein kitten op een drukke snelweg bij een viaduct, dat zich angstig tegen een betonnen barrière drukte.
Zonder te twijfelen zette de rechter zijn auto midden in het verkeer stil, pakte het bange diertje op en bracht het direct naar de LSU-dierenkliniek. Het kitten bleek ernstig letsel aan de achterpoten te hebben met opgedroogd bloed en tekenen van beginnende necrose — de dierenartsen waarschuwden dat amputatie noodzakelijk was, anders zou euthanasie de enige optie zijn.
Het personeel vroeg Higginbotham of hij de eigenaar wilde worden of dat het kitten als zwerfdier moest worden geregistreerd. De rechter kon het kleintje niet aan haar lot overlaten of naar een asiel sturen en besloot haar in huis te nemen. Bij de inschrijving in de kliniek noemde hij haar aanvankelijk "Lucky", maar eenmaal thuis gaven hij en zijn zoons haar de naam Butterbean.
Het kitten woog slechts twee pond toen ze werd gevonden en had naar alle schijn al meerdere dagen te kampen gehad met hitte en uitdroging. De artsen merkten op dat het een waar wonder was dat ze onder dergelijke omstandigheden had overleefd. Na de operatie draagt Butterbean een beschermkraag en staat ze onder voortdurend toezicht totdat de hechtingen zijn genezen.
Ondanks haar fysieke beperkingen toont het kitten een ongelooflijke energie: ze rent, speelt en komt snel aan dankzij een gezonde eetlust. De familie Higginbotham geniet ervan om te zien hoe Butterbean haar draai vindt in haar nieuwe thuis en de leegte vult die na het overlijden van T'Bo was ontstaan.
Het verhaal van de rechter en het kitten laat zien hoe een toevallige ontmoeting op de weg kan leiden tot hoop en een nieuwe band. Dieren fungeren vaak als steunpilaar in moeilijke tijden en herinneren ons aan ons vermogen tot medeleven en herstel.
