Eleonor Kopka: vreemde animaties verstild in keramiek

Bewerkt door: Svitlana Velhush

Eleonor Kopka: vreemde animaties verstild in keramiek-1

Hoe maak je van iets dat voortdurend in beweging is iets onbeweeglijks? Die vraag beantwoordt de Duitse kunstenares Eleonor Kopka door de grillige vormen uit haar met de hand getekende animaties over te brengen naar keramische sculpturen.

Het proces begint met het maken van een driedimensionaal object, het animeren ervan en vervolgens het kiezen van afzonderlijke beelden om in klei vorm te geven. Zo ontstaan reeksen verstilde momenten uit wat eerder op het scherm kronkelde. De aanpak past perfect bij het werk van Kopka, vol excentrieke vormen, onverwachte transformaties en humor die je doet raden wat er nu weer komt.

De in Lyon wonende kunstenares studeerde aanvankelijk illustratie en grafiek, maar voelde zich altijd aangetrokken tot muziek en installaties. Nadat ze zich de animatie zelf eigen had gemaakt, «rende ze er gewoon mee weg». In 2025 rondde Kopka een leertijd in de keramiek af en ontdekte zo een nieuwe manier om te experimenteren met de verhouding tussen beweging en vorm.

«Ik ben gefascineerd door de tegenstelling tussen animatie en sculptuur: animatie legt beweging vast binnen het kader van een scherm, terwijl sculptuur in de fysieke wereld bestaat maar bevroren blijft», legt ze uit. Dit onderzoek naar de band tussen twee werelden is juist nu bijzonder actueel, nu het digitale en het materiële elkaar in het scheppingsproces steeds vaker kruisen.

De animatie van Kopka verloopt vaak zonder storyboard: van beeld naar beeld, waar het maar uitkomt. Zo'n improviserende methode is riskant — soms moeten hele scènes worden geschrapt — maar juist zij brengt organische transformaties voort. Een voorbeeld is de korte film MOLD uit 2025, waarin onbewust de ervaring van een zwangerschap doorklinkt: de waanzin van een nieuw leven, een prachtige en tegelijk absurde kettingreactie.

De kunstenares waardeert het wanneer haar werk een lach of een lichte onrust oproept, maar zonder ironie. «Ik neem mijn werk serieus en wil dat mensen zowel de humor als de schoonheid zien», zegt ze. Een vergelijkbare balans komt naar voren in de muziekvideo voor de jazzmuzikant Adam O'Farrell, waarin ontzag en de veranderlijkheid van de tijd worden onderzocht.

Na de geboorte van haar kind een jaar geleden maakte Kopka een periode door waarin haar creativiteit op de achtergrond raakte. Terug in het atelier keert ze weer terug naar handwerk: «Vaak kijk ik in mezelf en laat ik mijn handen leiden, zonder al te veel na te denken. Bij keramiek is het vooral inspirerend om gewoon mijn handen op de klei te leggen en te zien wat er ontstaat».

Zo drijven persoonlijke veranderingen de kunstenares naar een nieuwe dialoog tussen het vergankelijke en het eeuwige. Haar werk herinnert eraan dat zelfs in het digitale tijdperk de aanraking van materiaal het gevoel van echte tijd en van het lichaam kan terugbrengen.

1 Weergaven

Bronnen

  • Elenor Kopka on turning her strange, squiggly animations into ceramic sculptures

Reacties

Heb je een fout of onnauwkeurigheid gevonden?We zullen je opmerkingen zo snel mogelijk in overweging nemen.