125 kübitlik bir kuantum işlemcisinde, mesafe-7 surface code ile kodlanmış mantıksal kübitin durumu, her biri 49 fiziksel kübit içeren iki grup arasında başarıyla ışınlandı — üstelik aralarındaki dolaşıklık kanalı kasıtlı olarak kritik eşiğe kadar zayıflatıldığında bile.
Deneyi, Çin'deki Zhejiang Üniversitesi'nde Haohua Wang'ın laboratuvarından araştırmacılar ile HKUST (Guangzhou) ekibinden Guo-Yi Zhu'nun grubu gerçekleştirdi. İki bölgenin — «Alice» ve «Bob» — mesafe-7 yüzey koduyla dolaşık hale getirildiği Tianmu-2 işlemcisini kullandılar. Enine dolaşıklık geçitlerinin gücü, kusurlu bir kanalı taklit ederek neredeyse idealden neredeyse sıfıra kadar değiştirildi.
Güçlü dolaşıklıkta kod mesafesinin artırılması mantıksal hatayı azalttı; kritik noktanın altında ise tam tersine ışınlanmayı daha kötü hale getirdi. Geçiş, öngörülen Nishinori noktasıyla tam olarak örtüştü. Dengeli hataların (bit-flip ve faz-flip) eklenmesi eşiği yükselterek sihirli durumların bile ışınlanmasına olanak tanıdı.
Sıradan dolaşıklık, iki nesneyi birbirine bağlayan ince bir iplik gibidir: iplik fazla inceyse bilgi kopar. Buradaysa, topolojik bir sıvıdaki gibi, dolaşıklık kritik çizginin altına düşene kadar kodun yapısı veriyi korur — sanki nehir yatağı bir yarığa daralsa bile nehir akmaya devam eder.
Sonuç, hataya dayanıklı kuantum ağlarına giden yolu açıyor: mantıksal durumlar, dağıtık kuantum hesaplamayı yakınlaştırarak modüller veya çipler arasında daha az dolaşıklık kaynağıyla taşınabilir.
Çalışma, 2026 yılı Kasım ayında Nature Physics 16 dergisinde yayımlandı.
Bu, gelecekteki kuantum ağları için kusursuz dolaşıklığın gerekli olmadığı anlamına geliyor — kritik sınırı aşmak yeterli.

