In een kwantumprocessor met 125 qubits werd de toestand van een logische qubit, gecodeerd in een surface code met afstand-7, met succes geteleporteerd tussen twee groepen van elk 49 fysieke qubits — zelfs toen het verstrengelingskanaal tussen hen opzettelijk werd verzwakt tot de kritieke drempel.
Het experiment werd uitgevoerd door onderzoekers uit het laboratorium van Haohua Wang aan de Zhejiang Universiteit en de groep van Guo-Yi Zhu van HKUST (Guangzhou) in China. Zij gebruikten de processor Tianmu-2, waarin twee gebieden — ‘Alice’ en ‘Bob’ — met een surface code van afstand-7 met elkaar verstrengeld werden. De sterkte van de transversale verstrengelingsgates varieerde van bijna ideaal tot bijna nul, waarmee een onvolmaakt kanaal werd nagebootst.
Bij sterke verstrengeling verlaagde een grotere codeafstand de logische fout; onder het kritieke punt maakte die de teleportatie juist slechter. De overgang viel precies samen met het voorspelde punt van Nishimori. Het toevoegen van gebalanceerde fouten (bit-flip en fase-flip) verhoogde de drempel, waardoor zelfs magische toestanden geteleporteerd konden worden.
Gewone verstrengeling is als een dunne draad die twee objecten verbindt: als de draad te dun is, scheurt de informatie. Hier echter, als in een topologische vloeistof, behoudt de structuur van de code zelf de gegevens zolang de verstrengeling niet onder de kritieke grens zakt — alsof een rivier blijft stromen, zelfs wanneer de bedding tot een spleet vernauwt.
Het resultaat opent de weg naar fouttolerante kwantumnetwerken: logische toestanden kunnen tussen modules of chips worden overgedragen met minder verstrengelingsbronnen, wat gedistribueerde kwantumberekening dichterbij brengt.
Het werk is gepubliceerd in Nature Physics 16 november 2026.
Dit betekent dat toekomstige kwantumnetwerken geen perfecte verstrengeling nodig hebben — het volstaat de kritieke grens te overschrijden.

