🎬 Oniks adlı köpek, beş saatlik bir gecikme sayesinde bir aile buldu — şimdi ise bir Noel filminin yıldızı olacak
Oniks'in hikâyesi, sanki bir Noel filmi senaristi tarafından önceden yazılmış gibi.
Onun gelecekteki sahibi April Floyd, kendi köpeğinin ölümünden sonra uzun süre yeni bir evcil hayvan edinmeye cesaret edemedi. Ama bir sabah nedense kocasına şöyle dedi: «Yavru köpek kokusu alıyorum» — oysa etrafta hiçbir yavru köpek yoktu.
Daha sonra çift tesadüfen bir köpek festivaline katıldı ve ardından tamamen spontane bir şekilde bir barınağa uğramaya karar verdi.
Ve tam orada her şey kelimenin tam anlamıyla dakikası dakikasına denk geldi.
Oniks'in önceki ailesi Humane Society'ye sabah dokuzdagelmeliydi, ancak birkaç gecikme yüzünden ancak öğleden sonra saat iki civarında varabildi.
Tam o sırada April ve kocası Eddie otoparktaydı ve ailenin yeni bir yuva arayan köpeği getirdiğini gördüler.
Sonra bir tesadüf daha ortaya çıktı: Oniks goldendoodle çıktı — April bir zamanlar tam da böyle bir köpek edinebileceğini söylemişti.
Oniks neredeyse anında onun kucağına atladı.
Daha sonra April bu hikâyeyi çok isabetli bir şekilde anlattı: eski sahipleri bir buluşmaya beş saat gecikti, ama bir diğeri için tam zamanında geldi.
Zamanla Oniks onun için sıradan bir ev hayvanı olmaktan çıktı. Bir hizmet köpeği olarak eğitildi ve hayatının çok zor dönemlerinde sahibinin yanında kaldı.
Ve şimdi bu hikâyenin neredeyse kusursuz bir sinematik finali oldu.
Oniks, aileye uygun bir Noel filminin baş dört ayaklı kahramanı olacak Wishbone Christmas, filmin senaryosunu ve yapımcılığını bizzat April üstleniyor, yönetmenliğini ise Eddie yapıyor.
Hikâyeye göre köpek, Noel Baba'nın hediyeleri dağıttığı sırada yanlışlıkla yalnız kalır ve eve dönüş yolculuğuna çıkar. Film aile, kayıp, aidiyet ve ikinci bir şans üzerine olacak.
Yani bir zamanlar Oniks tamamen tesadüfen kendi yuvasını bulmuştu.
Şimdi ise sinemada eve dönüş yolunu arayan bir köpeği canlandıracak.
Böyle bir hikâye özellikle bir Noel filmi için uydurulmuş olsaydı, kesinlikle şöyle derdik:
«Tamam, senaristler gözyaşı döktürmek için fazlasıyla çabalıyor.»
Ama hayır.
Bu kez senaryoyu önce hayatın kendisi yazdı.
