Prag'ın merkezinde, alışılmış konut sınırlarını kelimenin tam anlamıyla ortadan kaldıran bir proje tamamlandı. RDTH architekti, geleneksel bölmelerin neredeyse hiç bulunmadığı ve mekânın bir alandan diğerine özgürce aktığı No-Wall Apartment projesini hayata geçirdi.
Ev sahipleri maksimum esneklik arayışındaydı; bu nedenle sabit odalar yerine hareketli unsurlar, gömme mobilyalar ve titizlikle planlanmış görsel akslar tercih edildi. Işık ve hava akışı, mahremiyet ile ortak kullanım alanlarını birbirinden ayıran temel "duvarlar" haline geliyor.
Bu yaklaşım daha geniş bir eğilimi yansıtıyor: Pandemi sonrası birçok şehir sakini, evlerini işlevsel hücrelere ne kadar katı bir şekilde ayırmaları gerektiğini yeniden sorguluyor. Açık plan düzeni özgürlük vaat etse de, özellikle aynı mekânda birden fazla kişi yaşadığında kişisel sınırların korunması sorusunu gündeme getiriyor.
RDTH architekti bu sorunu, malzemelerin ve seviyelerin incelikli oyunuyla çözüme kavuşturdu. Ahşap paneller, kayar paravanlar ve yükseltilmiş platformlar, dairenin yerleşimini gün içinde sanki bir sahne dekoru değiştirir gibi dönüştürmeye olanak tanıyor. Sabahları tek bir stüdyo gibi işleyen mekan, akşamları kolayca uyku veya çalışma alanlarına bölünebiliyor.
İlginç olan şu ki, duvarlardan vazgeçmek konfor ve huzurdan ödün vermek anlamına gelmiyor. Mimarlar; yumuşak dokular, loş aydınlatma ve özel saklama nişleri gibi dokunsal ve akustik "çapaları" korumayı başardılar. Böylece güvenlik ve mahremiyet hissi fiziksel engellerle değil, atmosfer ve günlük rutinler aracılığıyla oluşturuluyor.
No-Wall Apartment projesi, konut tasarımının geleceğinin metrekare artışında değil, mekânın sakinlerinin hayatıyla birlikte değişebilme yeteneğinde yattığını kanıtlıyor. Yoğun kentsel yapılaşma koşullarında bu tür bir esneklik, en değerli kaynaklardan biri haline gelebilir.
