W ćwierćfinale US Open Carlos Alcaraz i Ben Shelton uznali, że zwykły tenis jest zbyt nudny, i na kilka sekund zamienili mecz w prawdziwą komedię sensacyjną.
Jedna z wymian była całkowicie szalona. Obaj biegali po korcie, jakby grali nie w ćwierćfinale turnieju wielkoszlemowego, ale pokonywali tor przeszkód na czas. Piłki leciały w najbardziej niewygodne miejsca, każdy kolejny uderzenie wyglądało tak, jakby dotarcie do niego było już niemożliwe, ale obaj jakoś utrzymywali piłkę w grze.
Punkt kulminacyjny nastąpił, gdy Alcaraz rzucił się za lobem, upadł na kort, a następnie natychmiast wstał z szerokim uśmiechem, jakby to wszystko było częścią wcześniej zaplanowanego show.
Właśnie w tym momencie stało się całkowicie jasne: to już nie jest zwykła wymiana tenisowa. To mały spektakl, w którym jest i dramat, i pościg, i upadek, i bohater, który wstaje z uśmiechem, jakby nic się nie stało.
Nawet John McEnroe nie pozostał obojętny i nazwał ten epizod jedną z najwspanialszych wymian, jakie widział.
Z boku wszystko wyglądało tak, jakby tenis na chwilę zapomniał, że jest tenisem, i postanowił być atrakcją z elementami przetrwania.
Dla widzów – zachwyt.
Dla komentatorów – święto.
Dla zawodników – być może lekki szok i bardzo ciężkie nogi.
Ale właśnie za takie momenty kocha się sport: gdy jedna wymiana nagle staje się nie tylko punktem, ale osobnym małym filmem. I tak, w tym filmie Alcaraz wyraźnie wykonał wyczyn bez kaskadera. 😄
