Od 20 do 24 maja 2026 roku w holenderskim Amersfoort, w ramach Textiel Festival 2026, brytyjska artystka Kirstie Macleod po raz pierwszy zaprezentuje swój projekt „The Red Dress Project”. Przez czternaście lat ta niezwykła czerwona suknia powstawała dzięki ręcznej pracy 380 uczestników z 51 krajów, przeistaczając się w światowe archiwum pamięci, rzemiosła i ludzkich losów.
Inicjatywa, która zrodziła się w 2009 roku, rozpoczęła się od globalnej wysyłki: artystka opracowała krój o klasycznej linii i rozesłała jego części w najodleglejsze zakątki ziemi. Każdy z twórców zyskał możliwość wyhaftowania na materiale własnego motywu, symbolu lub prywatnej historii przy użyciu technik przekazywanych w ich kulturach z pokolenia na pokolenie. W ten sposób, nitka po nitce i kraj po kraju, suknia nabierała formy oraz głębszego sensu. Obecnie na jej powierzchni można dostrzec kody kulturowe od Szkocji po Japonię oraz od Brazylii po Republikę Południowej Afryki. Nad dziełem pracowało 380 mistrzów, w przeważającej mierze kobiet, poświęcając setki tysięcy godzin na ręczne zdobienia i czyniąc z ubioru wspólny pamiętnik utrwalający emocje oraz wydarzenia o skali osobistej i globalnej.
Macleod skutecznie zaciera podziały między sztuką wysoką a twórczością ludową. Czerwień jest tu symbolem życia, pasji oraz jedności, a połączone fragmenty stają się metaforą światowej wspólnoty, w której odmienność wzmacnia, a nie dzieli całą strukturę.
W Museum Flehite suknia prezentowana jest w otoczeniu bogatych archiwaliów: listów, szkiców, zdjęć, nagrań audio oraz wywiadów wideo z autorami haftów. Cała wystawa została pomyślana tak, by zwiedzający mogli prześledzić proces ewolucji od pojedynczego detalu do kompletnego, monumentalnego dzieła.
W 2026 roku, gdy świat intensywnie poszukuje nowych dróg solidarności, „The Red Dress Project” wybrzmiewa szczególnie mocno. Przypomina on, że sztuka nie musi być wyłącznie obiektem do podziwiania, lecz może służyć jako narzędzie budowania więzi, udowadniając naszą zdolność do kreowania wspólnego piękna.
Po zakończeniu pokazu w Amersfoort suknia wyruszy w dalszą drogę. Każdy, kto zdecyduje się odwiedzić wystawę, stanie przed pytaniem o to, co on sam wyhaftowuje dzisiaj na wspólnym płótnie naszej zbiorowej rzeczywistości?
