Astronomowie po raz pierwszy uzyskali szczegółowe widmo chłodnego towarzysza planetarnego GJ 504 b, wykorzystując do tego Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba. Dotychczas obiekt ten można było badać jedynie metodami fotometrycznymi, natomiast obecnie jego promieniowanie zostało rozłożone na czynniki pierwsze w zakresie od 2,9 do 5,3 mikrometra.
Zespół badawczy pod przewodnictwem Anisha Baburaya z Uniwersytetu Arizony posłużył się instrumentem NIRSpec zamontowanym na JWST. Obserwacje zrealizowano w ramach programu High Contrast, wykorzystując przy tym nowatorskie techniki przetwarzania danych oraz metodę kątowego obrazowania różnicowego. Widmo zarejestrowano ze stosunkiem sygnału do szumu powyżej 300, co umożliwiło precyzyjne wykrycie cząsteczek wody, metanu, dwutlenku węgla, amoniaku i siarkowodoru, jak również izotopów węgla i tlenu.
Przeprowadzone modelowanie atmosfery wskazało na temperaturę efektywną wynoszącą 564 ± 4 kelwiny, grawitację powierzchniową na poziomie log g ≈ 4,87 oraz metaliczność [M/H] = 0,67. Dostrzeżono przy tym oznaki procesów chemicznych zachodzących w warunkach nierównowagi oraz obecność chmur solnych. Masę ciała niebieskiego szacuje się na 25,2 masy Jowisza, a jego wiek na przedział od 2,5 do 4 miliardów lat.
Zestawienie parametrów ze składem chemicznym gwiazdy macierzystej wykazało u planety wyższą zawartość węgla i potencjalnie tlenu. Sugeruje to, że obiekt powstał w wyniku procesów typowych dla planet, choć obecnie nie da się jeszcze definitywnie wykluczyć scenariusza pochodzenia gwiazdowego.
Rezultaty tych prac zostały udostępnione w formie preprintu w serwisie arXiv 17 czerwca 2026 roku. Stanowią one przełom w badaniu atmosfer najzimniejszych obiektów obserwowanych metodą bezpośrednią, które do tej pory znajdowały się poza możliwościami analizy spektroskopowej.
