De Amerikaanse president Donald Trump is op 15 juni 2026 gearriveerd op de G7-top in het Franse Évian-les-Bains, waar hij een voorlopig akkoord met Iran over het beëindigen van de oorlog presenteerde en zijn voornemen uitsprak om zich nu te richten op het oplossen van het conflict in Oekraïne.
De leiders van de G7 bespreken de details van deze overeenkomst, die de Straat van Hormuz inmiddels weer heeft opengesteld voor de scheepvaart, terwijl de spanningen over handelstarieven en immigratie aanhouden.
De top vindt plaats van 15 tot 17 juni onder het voorzitterschap van Emmanuel Macron. Trump liet weten dat het memorandum van overeenstemming met Iran al is ondertekend en dat de eerste schepen inmiddels tolvrij door de Straat van Hormuz varen. Hij benadrukte dat hij nu van plan is zich te concentreren op gesprekken met Volodymyr Zelensky en Vladimir Poetin, waarbij hij wees op hun bereidheid tot dialoog. Zelensky deed van zijn kant het voorstel om Poetin in de marge van de top te ontmoeten, maar de Russische leider is daar tot dusver niet op ingegaan.
De standpunten van de deelnemers lopen uiteen: terwijl Trump de nadruk legt op het succes van de Iran-deal en streeft naar een snelle regeling voor Oekraïne, uiten Europese leiders, onder wie Macron, hun zorgen over de eenzijdige besluitvorming vanuit Washington en de dreiging van nieuwe importheffingen.
Zelensky dringt aan op extra steungaranties, terwijl Europese landen vrezen voor een verzwakking van de trans-Atlantische eenheid.
Deze gebeurtenis toont aan dat de Iran-deal Trump de ruimte biedt om zijn focus naar het Oekraïense dossier te verleggen, al hangt het succes af van de bereidheid van zowel Rusland als Oekraïne om compromissen te sluiten. Het grootste risico blijft de aanhoudende onzekerheid over de details van het akkoord met Teheran en de mogelijke nieuwe handelsconflicten binnen de G7.
In de komende weken zal de aandacht uitgaan naar de resultaten van de ontmoeting tussen Trump en Zelensky en naar eventuele signalen over een gesprek met Poetin. Het succes of falen van deze stappen zal bepalen of het lukt om het zwaartepunt zonder nieuwe escalaties van het Midden-Oosten naar Oost-Europa te verschuiven.
