Een kantoor medewerker filmde een eekhoorn die onverstoorbaar een hapje eet achter het glas, terwijl een hond aan de andere kant van het raam toekijkt met de uitdrukking: 'En ik dan?' Een heel grappig verhaal over sociale onrechtvaardigheid.
3 oktober buiten het kantoor, op de vensterbank, had een eekhoorn zich genesteld. Voor hem — pinda's. Een uitstekend humeur. De dag was duidelijk geslaagd.
Aan de andere kant van het glas zit een hond.
En kijkt.
Heel aandachtig.
De eekhoorn probeert ondertussen niet eens weg te duiken. Hij pakt heel rustig nootje na nootje en eet met zo'n uitstraling alsof hij heel goed begrijpt: het glas is aan zijn kant.
En de hond kan alleen maar toekijken.
Niet ingrijpen.
Niet om een hapje vragen.
Niet uitleggen hoe oneerlijk deze wereld in elkaar zit.
Vooral haar blik was veelzeggend — precies die blik waarin letterlijk te lezen valt:
'Dus zij mag wel pinda's, en ik mag alleen maar kijken?'
De eekhoorn blijft echter volkomen kalm en gaat verder met zijn ontbijt, zonder ook maar een sprankje medelijden te tonen.
Uiteindelijk is het een heel kort, maar uiterst begrijpelijk verhaal over het leven geworden.
Soms staan er tussen jou en het geluk maar een paar millimeter glas.
En aan de andere kant zit iemand die nog demonstratief pinda's eet. 😄
