Vraag uzelf eens af: wanneer heeft u voor het laatst naar een romantische komedie gekeken zonder te zuchten om de voorspelbaarheid? Hollywood produceert al jaren aan de lopende band gelikte verhalen waarin perfecte mensen in een vlekkeloos decor vergezochte problemen oplossen.
De Franse cinema beschikt echter over een eigen geheim. Zij slagen erin om personages echt menselijk te laten blijven.
De film 'French Lover' op Netflix lijkt op het eerste gezicht een klassiek Assepoester-sprookje in een modern jasje. Hij is Abel Camara (gespeeld door de onnavolgbare Omar Sy), de grootste filmster van Frankrijk, die genoeg heeft van flitsende camera's en neppe glimlachen.
Zij is Marion (Sara Giraudeau), een serveerster uit een Parijse buitenwijk die in een moeizame echtscheiding zit. Hun toevallige confrontatie in een café zet een reeks gebeurtenissen in gang die twee uiterste werelden met elkaar in botsing brengt.
Dit doet misschien denken aan 'Notting Hill'. Wat is dan precies de meerwaarde van deze nieuwe film?
De grootste kracht van deze productie is het ontbreken van overmatige zoetsappigheid. Regisseur Nina Rives bouwt haar verhaal op de opmerkelijke chemie tussen de acteurs.
Omar Sy probeert geen standaard gladde hartenbreker te spelen. Zijn aantrekkingskracht schuilt in een krachtig charisma, ironie en een kwetsbaarheid die zijn personage zorgvuldig verborgen houdt.
De Marion van Sara Giraudeau is op haar beurt vrij van elk slachtoffercomplex. Ze raakt geenszins van haar stuk door de status van haar nieuwe kennis. Ze weet donders goed wat ze wil en peinst er niet over om haar echte, zij het moeizame leven te verruilen voor de kunstmatige glans van de rode loper.
Dit verhaal is waardevol omdat het laat zien hoe de hedendaagse cinema het thema van persoonlijke grenzen heroverweegt. De Fransen ontdoen de romcom van het giftige redderscomplex.
De personages redden elkaar niet van de eenzaamheid, maar leren naast elkaar te bestaan met behoud van hun eigen autonomie. Psychologische geloofwaardigheid krijgt hier de overhand op de wetten van het sprookje.
Kan liefde overleven in het vizier van honderden camera's, wanneer elke stap die je zet door miljoenen vreemden wordt beoordeeld? De film biedt geen simplistische antwoorden, maar laat wel een aangename indruk achter. Het is een luchtige, esthetisch verfijnde film die de kijker uitnodigt om breder te kijken naar de balans tussen het publieke en private leven in een tijd waarin we allemaal een beetje onze eigen kroniek bijhouden op sociale media.
