In oktober Netflix zal een driedelige documentaire uitzenden die aan Matthew Perry is gewijd. De titel — ‘The One About Matthew Perry’ — klinkt als een verwijzing naar een aflevering van ‘Friends’, en daarin schuilt iets heel treffends. Want voor miljoenen mensen bleef Perry ‘die ene’ — Chandler Bing, wiens ironie en kwetsbaarheid voor altijd in het collectieve geheugen zijn gegrift.
De serie belooft geen paradeportret van de ster te zijn, maar een gesprek over een mens. Centraal staat de stem van zijn zus, Mia Perry Bowie. Voor het eerst zal zij publiekelijk over haar broer vertellen, niet als beroemdheid en niet alleen als iemand die met een verslaving worstelde. Maar als een complexe, vrijgevige, grappige en bijzonder levendige man, die zij haar hele leven heeft gekend. Naast haar staan oude vrienden, degenen die Perry ‘vrienden voor het leven’ noemde. Hun getuigenissen worden aangevuld met het familiearchief: beelden en foto’s die eerder niemand had gezien, behalve de allernaasten.
Regisseur Mary Robertson, bekend om haar vermogen om met weerbarstige verhalen te werken, bouwt het verhaal zorgvuldig op. De serie belooft de weg te tonen van een jonge komiek die zijn stem nog maar net aan het vinden was, tot een acteur die deel uitmaakte van de culturele code van een hele generatie, — en verder, naar die delen van zijn leven die Perry zelf openbaar wilde maken. Zijn openheid in gesprekken over verslaving en pijn is deel geworden van zijn nalatenschap. Nu zetten zijn naasten dat gesprek voort, zonder hem.
De première is gepland op 27 oktober 2026 — bijna precies drie jaar na de dood van de acteur. De keuze van de datum voelt bewust. Niet als een jubileum in de gebruikelijke zin, maar als een mogelijkheid om opnieuw, rustiger en dieper, te kijken naar de man die zo veel aan het lachen heeft gegeven en zo lang met zijn eigen duisternis heeft gestreden.
‘The One About Matthew Perry’ probeert niet alles te verklaren. Hij nodigt veeleer uit om even dicht bij hen te zijn die van Matthew Perry hielden, niet om zijn rol, maar om wie hij was. En misschien schuilt juist daarin zijn grootste kracht.
