De derde film over het jongere zusje van de grote detective is verschenen en eerlijk gezegd waren de verwachtingen hooggespannen. De eerste twee delen legden de lat hoog: die waren fris, dynamisch en uiterst stijlvol. Maar Enola Holmes 3 is een bijzonder geval. Dit is een film die verscheurd wordt tussen de ambitie om geniaal te zijn en de realiteit waarin hij simpelweg de nodige vonk mist.
Zeker, alles is aanwezig: spetterende kleuren, sterke vechtscènes, romantiek en de bekende humor. Er is echter één groot probleem: de film hapert op bepaalde momenten behoorlijk.
Plot en tempo: Een moeizame start
Laten we eerlijk zijn: in tegenstelling tot de eerste twee delen begint de nieuwe film verrassend saai. De inleiding voelt langdradig, het verteltempo ligt laag en tijdens de eerste minuten (of zelfs het eerste halfuur) merk je dat je op je horloge kijkt.
Maar zet hem niet te snel uit! Richting het midden komt de film eindelijk op stoom. De verhaallijnen beginnen sneller in elkaar te grijpen, de spanning stijgt en precies op dat moment begint het avontuur waarvoor we deze franchise zo waarderen.
Eudoria Holmes: De absolute ster van de film
Mocht Enola Holmes 3 een onbetwiste uitblinker hebben, dan is het wel de moeder van het hoofdpersonage, vertolkt door Helena Bonham Carter. Eudoria is zo extravagant, vrolijk en gevat dat elke scène waarin ze verschijnt direct de aandacht opeist.
Ze doorbreekt de vierde wand, maakt sarcastische grappen, draagt waanzinnige kostuums en gedraagt zich alsof Victoriaanse fatsoensnormen haar totaal niet interesseren. Zodra de moeder van Enola in beeld komt, komt de film tot leven. Haar charisma is de lijm die voorkomt dat het geheel in saaie stukken uiteenvalt.
De grootste intrige: Waar is Sherlock?
Misschien wel het grappigste en meest intrigerende aspect van de film draait niet om het onderzoek zelf, maar om de meta-vraag: waar is Sherlock Holmes in hemelsnaam gebleven?
Henry Cavill vormde als de grote broer in de vorige delen een prachtig tegenwicht voor Enola. In dit deel zorgt zijn afwezigheid (of het lange stilzwijgen over hem) voor een grappige spanning. De kijker wacht voortdurend op het moment dat hij verschijnt, de situatie redt of op zijn minst een wenkbrauw optrekt bij de streken van zijn zus. Dit spel met de publieksverwachtingen is een van de slimste vondsten van de scenaristen.
Beeld, actie en romantiek: Visueel dik in orde
Wat het uiterlijk van de film betreft, blijft alles uitstekend. Enola Holmes 3 is een ongelooflijk kleurrijke, levendige en fraaie productie. De kostuums, de decors en het Victoriaanse Londen zijn een genot om naar te kijken.
De film blijft amusant en boeiend, met een fijne romantische verhaallijn die nergens te zoetsappig wordt maar heel natuurlijk aanvoelt. Bovendien zijn de gevechten werkelijk subliem in beeld gebracht! De choreografie van de gevechten is tot in detail uitgewerkt: Enola benut haar omgeving, haar slimheid en haar lenigheid, wat het kijken naar deze momenten een waar plezier maakt.
Het oordeel: Een fraaie verpakking, maar te weinig vuur
De paradox van Enola Holmes 3 is dat alle juiste ingrediënten aanwezig zijn. Je vindt er goed geregisseerde actiescènes, humor, romantiek en een fenomenale Helena Bonham Carter. Toch smaakt het eindresultaat een beetje flauw. De film mist de waanzinnige energie en drive die de eerste twee delen zo memorabel maakten. Ondanks de inspanningen van de regisseur blijft het op sommige momenten toch een beetje saai.
Het is geen flop. Het is een degelijke, mooie en bij vlagen erg grappige film die simpelweg de hoogten van zijn voorgangers niet haalt.
De scores:
* Gaya-score: 6.2/10 (Mooi vormgegeven en bij vlagen erg grappig, maar het tempo en de algehele dynamiek vallen tegen. Het is prima om te kijken, maar een groot succes is het niet).
* IMDb: 6.4/10 (Kijkers prijzen het charisma van de acteurs, maar storen zich aan het trage begin).
* Rotten Tomatoes: 68% (Critici prijzen de visuele stijl en Helena Bonham Carter, maar bekritiseren het script vanwege het gebrek aan spanning).
* Kinopoisk: 6.5/10 (Het publiek is verdeeld tussen degenen voor wie het werkte en degenen die op meer magie hadden gehoopt).
Conclusie: Enola Holmes 3 is een film van compromissen. Als je een liefhebber van de franchise bent en van Helena Bonham Carter houdt, moet je deze zeker zien; zij is hier werkelijk fantastisch. Als je echter hoopt op dezelfde dynamiek als in het eerste deel, wees er dan op voorbereid dat de film tijd nodig heeft om op gang te komen.
