In L'Aquila is een stenen leeuw uit de Romeinse tijd, die meer dan tien jaar in de grond heeft gelegen, eindelijk uit de archeologische zone van Porta Barete gehaald en naar de restauratie overgebracht. Het kalkstenen beeld, dat al in 2014 werd ontdekt, bleef lange tijd ontoegankelijk door bouwvallige constructies, en pas nu konden de specialisten het volledig vrijmaken.
Volgens voorlopige schattingen sierde de leeuw een monumentale ingang van een oud-Romeinse nederzetting die op deze plek bestond lang vóór de middeleeuwse poorten. Archeologen vermoeden dat de figuur aan één kant van de doorgang stond en waarschijnlijk een paar vormde met een gelijksoortig beeld aan de overkant. Een dergelijke pronkdecoratie getuigt van de omvang van de antieke versterkingen en van hun symbolische betekenis als bescherming van de stad.
Porta Barete is een sleutelgebied voor het begrip van de vroege geschiedenis van L'Aquila. De opgravingen hier leggen opeenvolgende bewoningslagen bloot: van de Romeinse periode via de middeleeuwen tot onze dagen. De leeuw, gemaakt in het begin van onze jaartelling, verbindt deze tijdperken en laat zien hoe antieke elementen opnieuw werden gebruikt of latere gebouwen inspireerden.
Nu is het beeld overgebracht naar de Academie voor Schone Kunsten van L'Aquila. Daar zullen experts eerst de staat van de steen beoordelen, documentatie en materiaalanalyse uitvoeren en vervolgens beginnen met conservering en restauratie. Deze werkzaamheden zullen het mogelijk maken het stuk nauwkeuriger te dateren, de beeldhouwtechniek te bestuderen en de oorspronkelijke positie van de figuur te bepalen.
Dergelijke vondsten herinneren eraan dat stadspoorten altijd niet alleen doorgangen waren, maar plaatsen waar macht, bescherming en kunst samenkwamen. De leeuw bewaart, zelfs in onvolledige vorm, sporen van het vakmanschap van de Romeinse steenhouwers en van hun voorstelling van kracht en waardigheid.
Na de voltooiing van de restauratie zullen de autoriteiten beslissen waar en hoe het beeld voor het publiek wordt tentoongesteld. Voorlopig blijft het in de academie, waar de specialisten het onderzoek voortzetten in samenwerking met de dienst voor de bescherming van het cultureel erfgoed.
Elke dergelijke restauratie geeft de stad een stukje van haar diepe geheugen terug en helpt te begrijpen hoe antieke versterkingen nog steeds het aanzien en de identiteit van moderne steden beïnvloeden.
