Badacze z Uniwersytetu Rovira i Virgili (URV) w Hiszpanii opracowali metodę pozyskiwania oleju z zużytych fusów po kawie, która pozwala otrzymywać surowiec do produkcji biodiesla, a pozostałości pozostawiać do dalszego przetwarzania.
Co roku na świecie produkuje się około 10 milionów ton ziaren kawy. Po zaparzeniu znaczna część materiału zamienia się w odpady zawierające około 15% lipidów — tłuszczów nadających się do produkcji biopaliwa.
Zespół z Katedry Inżynierii Chemicznej URV zbadał wpływ temperatury, czasu obróbki oraz stosunku rozpuszczalnika do suchej pozostałości. Jako rozpuszczalnika użyto n-heksanu.
Optymalne okazały się warunki: temperatura 45 °C, czas trwania 60 minut i stosunek 35 mililitrów n-heksanu na gram suchej pozostałości. Udało się przy tym wyekstrahować około 90% oleju w porównaniu z laboratoryjną metodą Soxhleta.
Nowe podejście daje czystszy produkt: zawartość zanieczyszczeń wynosi zaledwie 0,3% wobec 3,9% przy zastosowaniu Soxhleta. „Ustaliliśmy, że optymalne warunki to 45 °C przez 60 minut przy stosunku 35 mililitrów n-heksanu na gram suchej pozostałości” — wyjaśniła Magdalena Konstantí, jedna z autorek badania.
Pozostałości po ekstrakcji oleju zachowują strukturę lignocelulozową i mogą służyć jako surowiec do produkcji innych rodzajów paliw oraz cennych substancji chemicznych. Jak jednak zamienić miliony ton codziennych odpadów kawowych w realny zasób dla zrównoważonej energetyki?
Metoda została opisana w czasopiśmie Biomass and Bioenergy i proponuje praktyczną drogę do pełniejszego wykorzystania odpadów kawowych zamiast ich składowania.


