Współczesne narzędzia sztucznej inteligencji radykalnie zmieniły podejście do tworzenia oprogramowania. Kod generowany przez SI jest obecnie wykorzystywany powszechnie – zarówno przez początkujących programistów, jak i doświadczonych profesjonalistów. Giganci technologiczni w pełni wspierają tę technologię: SI tworzy dziś do 30% kodu w Microsoft oraz ponad jedną czwartą w Google, a Mark Zuckerberg dąży do tego, by w bliskiej przyszłości większość kodu korporacji Meta była dziełem agentów SI.
Automatyczne generowanie kodu pozwala na znaczne przyspieszenie procesów tworzenia, testowania oraz wdrażania programów i aplikacji. Zaawansowane narzędzia SI, takie jak GitHub Copilot, Cursor, Lovable czy Replit, sprawiają, że programowanie staje się dostępne nawet dla osób z minimalną wiedzą w tej dziedzinie lub jej brakiem. Wystarczy opisać pożądany rezultat, a sztuczna inteligencja stworzy w pełni funkcjonalne programy, gry lub aplikacje.
Nie oznacza to jednak, że człowiek został całkowicie wykluczony z procesu programowania. Sztuczna inteligencja potrafi „halucynować” lub generować pozbawiony sensu kod, a jej propozycje nie zawsze są przydatne i bezpieczne. Ludzki specjalista pozostaje niezastąpiony w kwestii weryfikacji, korygowania i zapewniania jakości wygenerowanego kodu. Niektóre firmy zatrudniają inżynierów wyłącznie do dopracowywania kodu generatywnego stworzonego przez sieci neuronowe.
Wprowadzenie sztucznej inteligencji w pierwszej kolejności wpłynęło na zatrudnienie młodych specjalistów. Liczba ofert pracy na stanowiskach juniorskich znacząco spadła: zadania, dzięki którym początkujący programiści zdobywali wcześniej doświadczenie, są obecnie w całości realizowane przez SI. Stwarza to nowe wyzwania przy wchodzeniu do zawodu, ale jednocześnie otwiera możliwości realizacji bardziej złożonych i kreatywnych zadań na wyższym poziomie.
