Od 22 do 26 sierpnia 2026 roku w Pekinie odbywały się drugie World Humanoid Robot Games — zawody robotów humanoidalnych. Uczestniczyło ponad dwa tysiące maszyn z 16 krajów. Biegały na 100 metrów (niektóre nawet szybciej niż Usain Bolt), skakały, podnosiły sztangę, grały w piłkę nożną i bokserowały.
Ale prawdziwymi gwiazdami nie byli zwycięzcy, lecz przegrani.
Roboty masowo padały, wjeżdżały z pełną prędkością w miękkie bariery, gubiły nogi i ręce, iskrzyły, a nawet się zapalały. Jeden sprinter po finiszu uderzył w matę, odbił się i zapłonął. Inny stracił nogę w trakcie biegu. Sztangista-robot stracił równowagę i omal nie przygniótł stołu sędziowskiego.
Najbardziej viralowy moment to robot, który szedł po schodach na podium i nagle odwrócił głowę, aby lepiej przyjrzeć się robotkom-cheerleaderkom w krótkich spódniczkach i jaskrawych perukach. Zdekoncentrował się, potknął i wywrócił się przez barierkę głową w dół. Wideo zebrało miliony wyświetleń. Komentarz w stylu „Nie rozpraszaj się na ładną buzię w pracy – nawet jeśli nie jesteś z węgla” stał się memem.
Wyglądało to jak sportowy FailArmy, tyle że zamiast ludzi – metal, iskry i dym. Organizatorzy kontynuowali zawody, a widzowie i internet po prostu umierali ze śmiechu.
Technologia oczywiście poszła daleko do przodu. Ale na razie roboty wciąż doskonale potrafią jedno – śmiesznie i efektownie padać.
