Międzynarodowy Komitet Olimpijski 2 listopada zamknął listę kandydatów do letnich igrzysk roku 2036. Znaleźli się na niej: Niemcy, Węgry, Indie, Katar, Korea Południowa, Republika Południowej Afryki i Turcja. Siedem krajów, siedem różnych historii i siedem różnych kalkulacji — właśnie tak wygląda pierwszy etap selekcji według nowych zasad „Przyszłości Igrzysk”.
International Olympic Committee (IOC) has reconfirmed the list of Interested Parties with a declared interest in hosting the 2036 Olympic Games. Germany, Hungary, India , Qatar, Republic of Korea, South Africa and Türkiye.
Oficjalnie okno przyjmowania zgłoszeń zamknęło się 31 października. Nie pojawili się żadni nowi kandydaci. Teraz zaczyna się długa droga ocen: prezentacje online już w tym miesiącu, ekspertyza techniczna do marca roku 2027, a ostateczna decyzja — dopiero w roku 2029. Dla MKOl to pierwszy test reformy, której celem jest uczynienie igrzysk tańszymi i bardziej zrównoważonymi. Dla krajów — szansa, by pokazać, że potrafią nie tylko przeprowadzić zawody, lecz także wyciągnąć z nich długoterminowe korzyści.
Za suchymi listami kryje się ostra konkurencja. Niemcy i Korea Południowa dysponują sprawdzoną infrastrukturą i doświadczeniem. Indie i Turcja widzą w igrzyskach narzędzie prestiżu narodowego i gospodarczego skoku. Katar już dowiódł, że potrafi zorganizować wielkie wydarzenia, a Węgry i Republika Południowej Afryki szukają sposobu, by po trudnych latach przywrócić sport do centrum życia społecznego. Każdy kandydat niesie ze sobą własne ryzyka: niestabilność polityczną, kwestie praw człowieka, wyzwania klimatyczne czy przeszacowanie kosztów.
Najciekawszy moment nie polega na tym, kto zwycięży, lecz na tym, że sam fakt siedmiu zgłoszeń świadczy o zaufaniu do modelu olimpijskiego. Nawet po skandalach i przekroczeniach budżetu kraje wciąż chcą wejść do tego klubu. To nie tylko kwestia stadionów i medali. Chodzi o to, jak sport staje się polem do demonstrowania siły, miękkiej dyplomacji i długoterminowych inwestycji w wizerunek.
Wyobraźcie sobie zwykłą rodzinę, która decyduje się zbudować duży dom: najpierw liczy pieniądze, potem sprawdza, przez ile lat będzie musiała spłacać kredyt, a dopiero na końcu myśli o przyjęciach. Dokładnie tak samo MKOl zmusza teraz kandydatów, by najpierw udowodnili, że igrzyska nie staną się finansowym i społecznym ciężarem. Ci, którzy przejdą ten filtr, otrzymają nie tylko prawo do ceremonii otwarcia, ale i realną dźwignię wpływu na dziesięciolecia naprzód.
Wybór gospodarza igrzysk olimpijskich 2036 pokaże, w którą stronę zmierza światowy sport: ku nowym centrom siły czy ku sprawdzonym graczom. Na razie jasne jest jedno — walka dopiero się zaczyna, a stawka w niej jest znacznie wyższa niż tylko złote medale.
