10 lipca 2026 roku Ministerstwo Wojny opublikowało czwarty pakiet materiałów w ramach programu PURSUE. Spośród 40 nowych plików aż 19 stanowią nagrania wideo, co odpowiada niemal połowie całego zestawu. Choć pod względem liczby filmów ustępuje on rekordowej drugiej edycji (51 nagrań), pakiet ten wyróżnia się szeroką skalą geograficzną oraz wysoką jakością techniczną zapisów.
Jednym z najgoręcej komentowanych materiałów stał się DOW-UAP-PR115 (Zatoka Amerykańska, 2019). Nagranie w podczerwieni ukazuje obiekt, który przez długi czas utrzymywał stałą pozycję nad wodą, gwałtownie zmieniając przy tym jasność i kształt. Obserwator wojskowy z 28-letnim stażem opisał go jako „coś zupełnie innego niż wszystko, co widział dotychczas”. Film błyskawicznie stał się hitem w sieci.
Nie mniejsze zainteresowanie wzbudził plik DOW-UAP-PR116 (Ocean Atlantycki, 2020). Na 32-sekundowym nagraniu widoczny jest ciemny obiekt o wysokości od 12 do 15 stóp. Poruszał się on swobodnie z wiatrem, nie wykonując żadnych aktywnych manewrów, przez co przypominał „dużą, nieco zdeformowaną kulę lub balon”. Pomimo podobieństwa do aerostatu, biuro AARO nie zdołało jednoznacznie go zidentyfikować, a incydent pozostał w kategorii spraw nierozwiązanych.
The Pentagon released a 3rd batch of UFO files. We enhanced a still from this UAP case: Atlantic Ocean, 2020: 32 seconds of military infrared. NORTHCOM reported it, AARO couldn't resolve it - a "maroonish," 12-15 foot object that "traveled with the wind."
Uwagę przyciągnął także DOW-UAP-PR030 (Bliski Wschód, 2023). 10-sekundowe wideo z platformy wojskowej rejestruje dwa jasne, kontrastujące punkty, które szybko przecinają pole widzenia sensora. Jeden z nich wlatuje w kadr z prawego dolnego rogu i znika u góry, natomiast drugi porusza się w przeciwnym kierunku. Krótki czas trwania i dynamika ruchu wywołały ożywione dyskusje: wielu ekspertów zauważyło, że trajektoria oraz prędkość obiektów nie odpowiadają typowym dronom, samolotom ani rakietom używanym w tym regionie.
Serię incydentów morskich dopełniają nagrania z regionu Azji i Pacyfiku. DOW-UAP-PR104 (Morze Żółte, 2025) przedstawia obiekt w kształcie sześcioramiennej gwiazdy. Z kolei DOW-UAP-PR105 (Morze Wschodniochińskie, 2025) dokumentuje długotrwałe śledzenie celu z częstymi zmianami ogniskowej obrazu.
Wśród materiałów archiwalnych wyróżnia się DOW-UAP-PR113 (Zachodnie Stany Zjednoczone, 1996) – nagranie trwające 2 minuty i 57 sekund, na którym widać obiekt przelatujący przez pole widzenia czujnika.
Reakcja na czwartą publikację była wyjątkowo intensywna. Filmy z Zatoki Perskiej, Atlantyku, Bliskiego Wschodu i Morza Żółtego w krótkim czasie zgromadziły setki tysięcy wyświetleń. W debatach dominowało pytanie o przyczynę tak częstego pojawiania się tych obiektów nad akwenami morskimi i w pobliżu stref wojskowych. Komentatorzy zwracali szczególną uwagę na doskonałą jakość obrazu oraz brak jakichkolwiek racjonalnych wyjaśnień.
W momencie publikacji wszystkie 19 plików wideo posiada status nierozwiązanych raportów (Unresolved UAP Reports). Ministerstwo Wojny podkreśla, że udostępnia te materiały właśnie z myślą o niezależnej analizie. Czwarta transza po raz kolejny potwierdziła, że zjawisko UAP obejmuje ogromny zakres geograficzny i czasowy – od materiałów archiwalnych z 1996 roku po incydenty z 2025 roku – a nagrania wideo pozostają fundamentalnym narzędziem badawczym.
