We wrześniu 2026 roku w Nairobi zebrali się przedstawiciele ponad stu organizacji, aby omówić niepokojący trend: liczebność niemal połowy gatunków wędrownych ptaków maleje.
Według raportu BirdLife International „Stan ptaków świata” 45 procent gatunków migrujących wykazuje spadek, a co dziewiąty jest zagrożony wyginięciem.
Szczególnie mocno cierpią ptaki siewkowe i ptaki morskie, których trasy wiodą przez dziesiątki krajów i kontynentów.
Główne zagrożenia — utrata siedlisk, rolnictwo, polowania, zanieczyszczenie i zmiany klimatu — nie znają granic.
Ptak może gniazdować w Skandynawii, a zimować w Afryce, zależnie od kilku kluczowych miejsc odpoczynku po drodze.
Główny naukowiec BirdLife Stuart Butchart podkreślił: zagrożenia wymagają działań w skali całego szlaku wędrówkowego, a nie w poszczególnych krajach.
Rezultatem szczytu była Deklaracja z Nairobi w sprawie szlaków wędrówkowych, podpisana przez ponad sto organizacji.
Azjatycki Bank Rozwoju zobowiązał się przeznaczyć trzy miliardy dolarów na ochronę pięćdziesięciu priorytetowych obszarów wodno-błotnych na szlaku wędrówkowym wschodnioazjatycko-australazjatyckim.
Banki rozwoju Ameryki Łacińskiej i Karaibów planują zebrać od trzech do pięciu miliardów dolarów do 2050 roku na ochronę ponad trzydziestu krajobrazów.
Bank Światowy i BirdLife pracują nad mobilizacją środków w Afryce, Europie i Azji.
Dyrektor Banku Światowego ds. środowiska Valerie Hickey zwróciła uwagę na potencjał gospodarczy: międzynarodowa turystyka ptasia jest szacowana na 70 miliardów dolarów.
Dyrektor generalny BirdLife Martin Harper wyraził nadzieję, że wspólne wysiłki pomogą stworzyć sieć obszarów chronionych wzdłuż wszystkich głównych szlaków wędrówkowych.
Udział instytucji finansowych pokazuje zmianę: ochrona różnorodności biologicznej staje się częścią głównego nurtu planowania gospodarczego.
Ochrona ptaków wędrownych to nie tylko troska o poszczególne gatunki, lecz także zachowanie wzajemnie powiązanych ekosystemów, od których zależą ludzie i przyroda.
Koordynacja działań na poziomie szlaków wędrówkowych pozwala zapobiec wyginięciom i odbudować populacje, gdy rozwiązania są już znane.
