In september 2026 kwamen in Nairobi vertegenwoordigers van meer dan honderd organisaties bijeen om een verontrustende trend te bespreken: bijna de helft van de trekvogelsoorten neemt in aantal af.
Volgens het rapport 'State of the World's Birds' van BirdLife International vertoont 45 procent van de migrerende soorten een achteruitgang, en elke negende soort wordt met uitsterven bedreigd.
Vooral steltlopers en zeevogels hebben het zwaar te verduren, omdat hun routes door tientallen landen en continenten lopen.
De belangrijkste bedreigingen — verlies van leefgebied, landbouw, jacht, vervuiling en klimaatverandering — kennen geen grenzen.
Een vogel kan broeden in Scandinavië en overwinteren in Afrika, waarbij hij afhankelijk is van enkele cruciale tussenstops onderweg.
Hoofdwetenschapper Stuart Butchart van BirdLife benadrukte: de bedreigingen vereisen actie op de schaal van de hele trekroute, niet in afzonderlijke landen.
Het resultaat van de top was de Verklaring van Nairobi over trekvogelroutes, ondertekend door meer dan honderd organisaties.
De Aziatische Ontwikkelingsbank heeft toegezegd drie miljard dollar uit te trekken voor de bescherming van vijftig prioritaire watergebieden langs de Oost-Aziatisch-Australaziatische trekroute.
Ontwikkelingsbanken in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied zijn van plan om voor 2050 tussen de drie en vijf miljard dollar bijeen te brengen voor de bescherming van meer dan dertig landschappen.
De Wereldbank en BirdLife werken aan het mobiliseren van middelen in Afrika, Europa en Azië.
Valerie Hickey, directeur Milieu bij de Wereldbank, wees op het economische potentieel: internationaal vogelaartoerisme wordt op 70 miljard dollar geschat.
Martin Harper, algemeen directeur van BirdLife, sprak de hoop uit dat gezamenlijke inspanningen zullen helpen een netwerk van beschermde gebieden langs alle belangrijke trekvogelroutes tot stand te brengen.
De deelname van financiële instellingen wijst op een verschuiving: het behoud van biodiversiteit wordt onderdeel van de reguliere economische planning.
De bescherming van trekvogels is niet alleen een kwestie van zorg voor afzonderlijke soorten, maar ook het behoud van onderling verbonden ecosystemen waarvan mens en natuur afhankelijk zijn.
Coördinatie op het niveau van trekvogelroutes maakt het mogelijk uitsterving te voorkomen en populaties te herstellen wanneer de oplossingen al bekend zijn.
