Czy to dobrze — jeśli nie ma dawnego przywiązania do bliskich

❓PYTANIE:
Lee, powiedz, czy to dobry znak, że jakby zniknęły głębokie przywiązania do ludzi, nawet do bliskich? To między innymi pomaga nie przeżywać tak boleśnie, jak wcześniej, pogorszenia relacji z nimi. Obserwuję u siebie całkowity brak chęci wchodzenia w konflikt, tłumaczenia czegoś — po prostu obserwuję z boku to, co się dzieje. W nowych relacjach też jakby nie ma tej zwykłej głębi, ale za to nie ma wcale strachu, że coś się nie ułoży, i jest pełna pewność, że ta osoba jest mi potrzebna na tym etapie życia, a jeśli jutro będzie potrzebna inna — niech tak będzie.
❗️ODPOWIEDŹ lee:
Jeśli masz głębokie uczucie „jesteśmy jednym” i nie jesteś już zależny od opinii kogokolwiek — to dobry znak.
Jeśli masz „jesteś bliski” i nie ma „jesteś bliższy niż tamta osoba” — to dobry znak.
Jeśli masz „dobrze, że robisz, jak sam wybrałeś” i nie ma „jesteś zły, bo nie robisz, jak powiedziałem” — to dobry znak.
Jeśli masz „każde dziecko zasługuje na szczęście” i nie wyróżniasz już „czyi to rodzice” — to dobry znak.
Co to znaczy „dobry znak” w tym przypadku?
Prawdopodobnie to, że czyni innych częścią ciebie, nie wyróżniając kogoś jako „część nie-ja”.