Begin 2026 gebeurde er iets waar de muziekindustrie tegelijkertijd op wachtte en voor vreesde: een nummer dat volledig door kunstmatige intelligentie was gecreëerd, voerde tegelijkertijd de hitlijsten van VK Music en Yandex Music aan. Het nummer «Syp, garmonika» op teksten van Sergej Jesenin was het eerste geval in Rusland waarbij een neuraal netwerk levende artiesten inhaalde op de belangrijkste streamingplatforms van het land.
Het mysterieuze project SDP
De auteur van het nummer bleek geen bekende producent of een major label te zijn, maar een project met de beknopte afkorting SDP — «Stich, dostoyny pesni» (Een vers dat een lied waard is). Achter deze naam schuilt schrijver Kirill Zbrodov, die eind 2025 het experiment met neurale netwerken lanceerde. Zijn idee is simpel en tegelijkertijd radicaal: werken van klassieke auteurs nemen die al in het publieke domein zijn gevallen, en ze met behulp van neurale netwerken omvormen tot volwaardige muziekcomposities.
Zbrodov stelde zichzelf een ambitieus doel: een miljoen streams behalen tegen het einde van 2026. De realiteit overtrof de verwachtingen: al in december 2025 overschreed de teller de 10 miljoen streams, en op sociale media verschenen er ongeveer 10 duizend publicaties waarin de nummers van het project werden gebruikt.
Authentieke gedichten van Jesenin
Veel luisteraars vragen zich als eerste af: heeft de kunstmatige intelligentie de klassieke tekst niet vervormd? In het geval van «Syp, garmonika» is het antwoord eenduidig: nee. Dit is een authentiek gedicht van Sergej Jesenin, door hem geschreven in 1922 en opgenomen in de beroemde cyclus «Stichi skandalista» (Gedichten van een schandaalschopper). De dichter creëerde het na een van de woelige nachten in een Moskouse kroeg, in een periode van innerlijke breuk en existentiële crisis.
Zbrodov veranderde geen woord — het neurale netwerk kreeg de originele tekst als input en veranderde die in een muziekstuk. De stem die we in de opname horen, is ook door kunstmatige intelligentie gegenereerd: hees, brutaal, vermoeid — hij past perfect bij de trage, bijna suspense-achtige beat. Eerder experimenteerde de groep «25/17» met dit gedicht, maar juist de versie van het neurale netwerk werd een massaal succes. De muziek/arrangementen zijn ook door het neurale netwerk gemaakt.
Technologie achter de schermen
Het belangrijkste instrument voor het creëren van de muziek was het neurale netwerk Suno AI — een van de meest geavanceerde platforms voor het genereren van liedjes. Het stelt je in staat om tekst te uploaden en als resultaat een volwaardige compositie met zang, arrangement en productie te krijgen. Tegelijkertijd ontstond er rond het nummer een krachtige visuele trend: gebruikers van sociale media begonnen video's te maken waarin statische foto's «tot leven kwamen» en dansten op de harmonika van Jesenin. Hiervoor werd een ander neuraal netwerk gebruikt — Kling 2.6 Motion Control, dat bewegingen van een videoreferentie overbrengt op een foto.
Juist de combinatie van sterke emotie en het gemak van contentcreatie maakte de trend viraal. Om een filmpje te maken, hoef je niet te kunnen dansen, filmen of monteren — één portret en een lichte animatie zijn voldoende.
Hoe het nummer de hitlijsten veroverde
Het succes van «Syp, garmonika» wordt door verschillende factoren verklaard. Ten eerste is de compositie krachtig geïntegreerd in de aanbevelingsalgoritmen van streamingplatforms — het werd letterlijk aan alle gebruikers «om te luisteren» voorgeschoteld. Ten tweede speelde de interesse van het publiek voor het nieuwe en mysterieuze een rol: mensen waren nieuwsgierig wat voor nummer dit was dat zo menselijk klinkt, maar door een machine is gemaakt.
Ten derde is de originaliteit van het formaat zelf belangrijk. In een tijdperk waarin nieuwe muziek vaak aanvoelt als herkauwde kauwgom in een felgekleurd papiertje, was de interpretatie van klassiekers door een neuraal netwerk een verademing. Er is een gevoel dat AI van mensen leert om emoties na te bootsen — en dat lukt overtuigend. Mensen geloven in wat ze horen.
Waarom dit belangrijk is
«Syp, garmonika» is niet zomaar een virale hit. Het is een signaal dat neurale netwerken niet langer alleen een hulpmiddel zijn, maar niches zijn gaan veroveren waar voorheen gedachte, ziel, intelligentie en hart vereist waren. Klassieke poëzie is gratis, neurale netwerken zijn goedkoop, snel en leerbaar. Voor mensen lijkt het niet meer zo belangrijk wie er precies zingt — het gaat om de sfeer, de stem, de oprechtheid.
Kirill Zbrodov werkt al aan nieuwe nummers: zijn composities op teksten van andere klassieke auteurs zijn in de hitlijsten beland. Het lijkt erop dat we pas aan het begin staan van een grote transformatie van de muziekindustrie, waarbij de grens tussen mens en machine steeds vager wordt.
