Precies twintig jaar later houdt Miranda Priestly de modewereld opnieuw in haar greep. Het vervolg 'The Devil Wears Prada 2', dat in mei 2026 verscheen, bewijst dat de langverwachte terugkeer van de oude garde geen lichte commerciële stunt is, maar een verfijnde, intelligente en vlotte film van het hoogste niveau. De film probeert niet te teren op goedkope nostalgie. In plaats daarvan slaat de film een nieuwe weg in door te laten zien hoe iconische personages overleven in een tijdperk waarin papieren tijdschriften het veld hebben geruimd voor algoritmes op sociale media en influencers.
Dit tweede deel belooft een toegankelijke kijkervaring te bieden, die tegelijkertijd diepgaand en inhoudelijk is. De makers hebben vastgehouden aan de formule die het origineel tot een cultklassieker maakte: scherpe humor, stijlvolle outfits, de intriges van de modewereld en universele levenssituaties.
Meryl Streep keert terug op het witte doek als de ijskoningin van de catwalk, met evenveel charisma als in 2006. Haar personage is nog altijd even scherp, maar wordt geconfronteerd met een nieuwe realiteit waarin traditionele bladen kampen met krimpende budgetten. Het verhaal draait om de botsing tussen Miranda en haar voormalige assistente Emily (Emily Blunt), die inmiddels aan het hoofd staat van een groot lifestyleconglomeraat. Te midden van deze strijd om ambitie bevindt zich een volwassen geworden Andy Sachs (Anne Hathaway).
Waarom spreekt deze film zowel een vrouwelijk als een mannelijk publiek zo sterk aan? De scenarioschrijvers hebben het afgezaagde concept van een 'film over kleren' achter zich gelaten. Wat we te zien krijgen, is een dynamische kantoor-sitcom die tegelijkertijd fungeert als een rauw drama over burn-out, carrièreconcessies en de vraag hoe je trouw blijft aan jezelf aan de top van de zakelijke ladder. Mannelijke kijkers herkennen direct de herkenbare bedrijfsstrategieën, het crisismanagement en de machtsspelletjes achter de schermen bij grote mediaconcerns. Het vrouwelijke publiek geniet van het uitgekiende psychologische duel tussen drie topactrices en de onberispelijke visuele stijl.
De film is verrassend luchtig gebleven, ondanks de serieuze thema's rond de crisis in de gedrukte media. De speelduur is niet te lang en de dialogen vermijden een belerend toontje. Op de lange termijn kan deze release een nieuwe trend zetten voor kwalitatieve vervolgen op klassieke verhalen, zonder het origineel geweld aan te doen. Is de journalistiek van de oude stempel in staat om het digitale tijdperk te overwinnen zonder haar eigenheid te verloren? Het vervolg biedt hierop een even ironisch als inspirerend antwoord. Deze film verruimt absoluut de blik en laat de nasmaak achter van hoogwaardig, intellectueel entertainment.
De film is even interessant voor zowel een vrouwelijk als een mannelijk publiek:
Voor vrouwen is het een verhaal over carrière, ambitie, mentorschap, vrouwelijke vriendschap en de zoektocht naar een balans tussen werk en privé.
Voor mannen biedt de film een meeslepend plot in de wereld van de haute couture, briljante dialogen, charismatische personages en thema's als succes, macht en de prijs die daarvoor moet worden betaald.
🎬 Uitvoering van het hoogste niveau
De regie, het camerawerk, de kostuums en het acteerwerk zijn allemaal van een onberispelijk niveau. Meryl Streep toont opnieuw haar vakmanschap met een gelaagde vertolking van Miranda Priestly, terwijl de chemie tussen de volledige cast in elke scène voelbaar is.
