«Dood spelen» / Just Play Dead — een avontuurlijke misdaadkomedie met elementen van melodrama en thriller. De film ging wereldwijd in première op 28 augustus 2026, en in een aantal landen verscheen hij begin september in de bioscopen.
Het plot belooft meteen een hilarische ramp.
Jack Wolfe besluit zijn eigen dood te ensceneren om een enorme verzekeringsuitkering te krijgen. Zijn vrouw Nora wordt medeplichtig aan deze oplichting.
Maar er is één probleem.
Nora heeft haar eigen plan.
En dat is veel eenvoudiger: niet de dood van haar man ensceneren, maar hem daadwerkelijk vermoorden.
Vanaf dat moment begint een echt kat-en-muisspel, waarbij iedereen ervan overtuigd is dat hij of zij de slimste is.
Samuel L. Jackson en Eva Green zijn een prachtig paar voor zo'n verhaal
De hoofdrollen werden vertolkt door Samuel L. Jackson en Eva Green.
En dit is zo'n geval waarin de cast zelf al de helft van het kijkplezier verklaart.
Jackson speelt een man die denkt dat hij het perfecte plan heeft bedacht. En kijken hoe deze zelfverzekerde man langzaamaan beseft dat de andere spelers ook kunnen nadenken, is erg vermakelijk.
Eva Green speelt Nora — een vrouw die duidelijk niet van plan is om slechts de 'vrouw van de hoofdrolspeler' te blijven.
Ze is hier mooi, koel, gevaarlijk en volkomen onvoorspelbaar.
Juist hun interactie geeft de film die opwinding: het is onmogelijk te begrijpen wie de ander het eerst te slim af zal zijn.
In de film spelen ook Owen McDonnell, Maria Pedraza, Jason Fernandez, Nicole Ansari-Cox, Lee Boardman, Nicola Parvanov en anderen.
Grappig, avontuurlijk en soms volkomen krankzinnig
Het fijnste aan de film is dat hij zichzelf niet al te serieus neemt.
Er is misdaad, geld, moord, verzekeringsfraude en een constant gevoel van gevaar.
Maar tegelijkertijd is alles met een lichte ironie opgebouwd.
Personages liegen tegen elkaar.
Ze maken reserveplannen.
Ze verraden.
Ze proberen te raden wie al heeft geraden dat de ander het heeft geraden.
Op een gegeven moment stop je met tellen hoeveel niveaus van bedrog er hier eigenlijk zijn.
En je geniet gewoon.
Het is ook een melodrama — maar dan wel een heel verkeerd melodrama
De relatie tussen Jack en Nora is moeilijk een gewoon liefdesverhaal te noemen.
Bij de meeste echtparen ziet een conflict er ongeveer zo uit:
„Je hebt weer het vuilnis niet buiten gezet.”
Hier:
„Ben je echt van plan me te vermoorden of denk je er nog alleen maar over na?”
En toch is er chemie tussen de personages.
Juist daardoor werkt hun confrontatie niet alleen als een criminele oplichterij, maar als een vreemd verhaal over de relatie van twee mensen die elkaar maar al te goed kennen.
En die elkaar misschien te veel onderschatten.
Maar het belangrijkste is de ontknoping
Daarvoor zijn we bereid de film bijna alles te vergeven.
Zonder spoilers.
We zeggen alleen: op een gegeven moment lijkt het alsof je al begrijpt hoe het allemaal zal aflopen.
Nee.
Dan lijkt het alsof je het nu echt zeker weet.
Weer niet.
De finale wist echt te verrassen.
En niet alleen door een verrassing om de verrassing, maar door de manier waarop hij je dwingt om opnieuw naar bepaalde gebeurtenissen in de film te kijken.
Juist voor het slot hebben we de film twee punten extra gegeven.
Een zeldzaam geval waarin de laatste minuten de film niet verpesten, maar de beoordeling aanzienlijk verhogen.
Het oordeel van Gaya
„Het loodje leggen” is een grappig, licht en avontuurlijk crimineel verhaal met uitstekende acteurs en een zeer geslaagde finale wending.
Samuel L. Jackson is zoals altijd een genot.
Eva Green is schitterend.
En het verhaal zelf is gek genoeg om je niet te laten vervelen.
Verwacht geen serieuze misdaaddrama.
Dit is eerder een elegant spel: geld, liefde, leugens, moord en de vraag — wie van dit echtpaar uiteindelijk slimmer zal blijken?
En de ontknoping…
Nee. Dat zeggen we niet.
Alleen daarvoor al plus twee punten.
De eindbeoordeling van Gaya is 8.5/10.
Geniet ervan.
