Als je houdt van 'Knives Out', de klassieke verhalen van Agatha Christie in de trant van 'En toen waren er nog maar...', mysterieuze moorden in een besloten ruimte en situaties waarin je werkelijk iedereen kunt verdenken — let dan op de Spaanse miniserie 'De laatste zaak van Holmes'.
En hij bleek ronduit voortreffelijk. We vonden hem zelfs leuker dan alle Amerikaanse tegenhangers.
De hoofdpersoon is Benjamín Basilio, ooit een beroemde acteur die faam verwierf met rollen van grote speurneuzen. Hij komt naar Mallorca in de hoop zijn carrière nieuw leven in te blazen, maar belandt in een afgelegen hotel waar een raadselachtige dood plaatsvindt. En dan blijken de vaardigheden die hij al die jaren voor de camera heeft uitgebeeld, plotseling in het echte leven te moeten worden toegepast.
Vrijwel iedereen is verdacht.
Heel snel verandert de serie in een klassieke detectivpuzzel: een besloten ruimte, een beperkte kring personages, ieder met eigen geheimen, eigenaardigheden en mogelijke motieven. Op een gegeven moment begin je de een te verdenken, tien minuten later de ander, en even daarna besef je dat je er helemaal niets van begrijpt. 😄
In de hoofdrol: José Coronado, en hier is hij voortreffelijk. Ook spelen in de serie María Valverde, Martiño Rivas, Maribel Verdú, Gonzalo de Castro en Pepón Nieto.
Bijzonder prettig is dat het verhaal heel compact is — slechts vier afleveringen, met een totale speelduur van ongeveer drie uur. Dat wil zeggen dat je de serie gerust 's avonds kunt aanzetten en vrijwel als één lange film kunt kijken.
De eerste twee afleveringen zetten de stukken voortreffelijk op het bord en zuigen je geleidelijk het onderzoek in.
Maar dan de derde aflevering verandert plotseling de hele verhouding. Juist vanaf dat moment is het vrijwel onmogelijk om nog van het scherm weg te blijven.
Maar het interessantste hebben de makers voor de finale bewaard.
De vierde aflevering is volstrekt onvoorspelbaar. Zelfs wanneer het lijkt alsof je alles al hebt doorgrond en alleen nog de bevestiging van je theorie hoeft te krijgen, weet het verhaal zich nog één keer om te keren.
Dit is dat zeldzame geval waarin je een miniserie werkelijk in één ruk wilt kijken: mooi, sfeervol, intelligent, met een klassieke detective-intrige en een voortdurend spel met de kijker.
Wij vonden het erg leuk.
Gaya-score: 8.9/10.
Vier afleveringen. Eén hotel. Een moord. Allemaal verdachten. En een prachtige avond voor liefhebbers van goede detectives. En een zeer "verwikkelde" plot.
