In de cryptowereld wordt een vast aanbod vaak gezien als een heilige garantie, als het digitale equivalent van goud in een kluis. Een kwetsbaarheid in XRP Ledger die sinds 2015 verborgen bleef, toonde echter hoe broos dat vertrouwen kan zijn: een bug in de betalingsengine maakte het mogelijk om besteedbare XRP boven de limiet van 100 miljard munten te creëren.
Onderzoekers Cayden Liao en Veria AI ontdekten het probleem via het bug bounty-programma op 22 september 2026. RippleX reproduceerde de aanval op een testserver en bevestigde dat een aanvaller nieuwe tokens kon genereren door gebruik te maken van een overflow van een 64-bits geheel getal bij het optellen van talrijke offers in de ingebouwde exchange. De koper betaalde een minimaal bedrag, terwijl de verkopers het volledige bedrag ontvingen — het verschil veranderde in ‘nieuwe’ XRP, die vervolgens konden worden besteed.
Alle 100 miljard XRP werden bij de lancering van het netwerk in 2012 gecreëerd, en het protocol voorzag oorspronkelijk niet in extra uitgifte. De bug bleef een decennium lang onopgemerkt, omdat gewone transacties nooit in de buurt van de overflowgrens kwamen. De controle ‘zonder XRP te creëren’ berustte op dezelfde rekenkundige logica en liet de anomalie eveneens door, terwijl de limiet op het saldo van één account werd omzeild door de middelen over honderden adressen te verdelen.
De oplossing werd uitgebracht in xrpld 3.4.1, al op 25 september — met spoed, zonder de gebruikelijke stemming van validators. Meer dan 80 % van de nodes werd dezelfde dag bijgewerkt. De ontwikkelaars vonden geen sporen van misbruik op openbare netwerken, maar het feit alleen al dat de kwetsbaarheid zo lang heeft bestaan, zet aan tot nadenken: wie controleert eigenlijk de regels volgens welke ons digitale geld ‘werkt’?
Voor houders van XRP en andere cryptoactiva herinnert dit verhaal aan een eenvoudige waarheid: vertrouwen in code is geen abstractie, maar een dagelijkse risicoberekening. Bug bounties en snelle patches werken, maar ze nemen de noodzaak van diversificatie en het besef dat zelfs ‘onveranderlijke’ regels soms menselijk ingrijpen vereisen, niet weg.
Uiteindelijk versterkte de update de bescherming door een overflowcontrole toe te voegen en de invariantteller uit te breiden. De belangrijkste les voor iedereen die activa in een blockchain aanhoudt: de betrouwbaarheid van een systeem wordt niet alleen afgemeten aan zijn eerdere successen, maar ook aan de bereidheid om verborgen scheuren snel te repareren.
