W świecie kryptowalut stała podaż często postrzegana jest jako święta gwarancja, niczym cyfrowy odpowiednik złota w sejfie. Jednak luka w XRP Ledger, ukryta od roku 2015, pokazała, jak kruche może okazać się to przekonanie: błąd w silniku płatności pozwalał tworzyć spendable XRP ponad limit 100 miliardów monet.
Badacze Cayden Liao i Veria AI odkryli problem poprzez program bug bounty 22 września 2026 roku. RippleX odtworzyła atak na serwerze testowym i potwierdziła, że napastnik mógł generować nowe tokeny, wykorzystując przepełnienie 64-bitowej liczby całkowitej przy sumowaniu wielu ofert w wbudowanej giełdzie. Kupujący płaciłby symboliczną kwotę, a sprzedający otrzymywaliby pełną — różnica zamieniała się w „nowe” XRP, które następnie można było wydawać.
Wszystkie 100 miliardów XRP zostały utworzone przy uruchomieniu sieci w roku 2012, a protokół początkowo nie przewidywał dodatkowej emisji. Błąd pozostał niezauważony przez dekadę, ponieważ zwykłe transakcje nigdy nie zbliżały się do granicy przepełnienia. Kontrola „bez tworzenia XRP” opierała się na tej samej arytmetyce i również przepuszczała anomalię, a limit salda jednego konta obchodzono, rozdzielając je na setki adresów.
Poprawkę wydano w xrpld 3.4.1 już 25 września — w trybie pilnym, bez zwykłego głosowania walidatorów. Ponad 80 % węzłów zaktualizowało się tego samego dnia. Twórcy nie znaleźli śladów wykorzystania w sieciach publicznych, ale sam fakt, że luka istniała tak długo, skłania do refleksji: kto tak naprawdę kontroluje zasady, według których „działają” nasze cyfrowe pieniądze?
Dla posiadaczy XRP i innych kryptoaktywów historia przypomina prostą prawdę: zaufanie do kodu to nie abstrakcja, lecz codzienne kalkulowanie ryzyka. Bug bounty i szybkie poprawki działają, ale nie znoszą konieczności dywersyfikacji i zrozumienia, że nawet „niezmienne” zasady czasem wymagają ludzkiej interwencji.
Ostatecznie aktualizacja wzmocniła ochronę, dodając kontrolę przepełnienia i rozszerzając licznik niezmiennika. Główna lekcja dla każdego, kto trzyma aktywa w blockchainie: niezawodność systemu mierzy się nie tylko jego dotychczasowymi sukcesami, lecz także gotowością do szybkiego naprawiania ukrytych pęknięć.
