In een wereld waar geld steeds vaker uit regels code bestaat, is onzekerheid kostbaarder dan welke commissie dan ook. De Amerikaanse Senaat is van plan deze week de markup van de Clarity Act te behandelen, een wetsvoorstel dat eindelijk de puntjes op de i moet zetten wat betreft de regulering van digitale activa.
Het wetsvoorstel moet uitsluitsel geven over welke tokens als effecten en welke als grondstoffen worden beschouwd, en wie precies het toezicht zal houden: de SEC of de CFTC. Voor de markt is dit geen louter bureaucratische procedure, maar een poging om een volledige industrie met een marktkapitalisatie die al lang in de biljoenen loopt, uit de schaduw te halen.
Achter de ogenschijnlijk droge formuleringen gaan zeer concrete belangen schuil. Banken en traditionele financiële instellingen wachten al geruime tijd op heldere kaders om hun producten te kunnen lanceren zonder het risico op onverwachte rechtszaken. Tegelijkertijd vrezen veel cryptoprojecten dat de nieuwe duidelijkheid zal leiden tot strikte beperkingen en een verlies aan flexibiliteit, juist datgene wat investeerders aantrok.
Voor de gewone burger die een deel van zijn spaargeld in bitcoin of ether aanhoudt, heeft dit besluit directe gevolgen voor dagelijkse keuzes. Bij vage regels zijn mensen geneigd een activum ofwel volledig te negeren, of juist te veel te investeren in de hoop op snelle winst. De komst van duidelijke kaders kan de volatiliteit verminderen en cryptovaluta transformeren tot een gangbaar instrument voor langetermijnplanning.
Het is interessant dat toezichthouders in feite een oude logica volgen: eerst de markt laten groeien en deze pas daarna inrichten. Het is als een rivier die eerst vrij buiten zijn oevers trad en vruchtbare uiterwaarden creëerde, om vervolgens te worden ingedamd; het water blijft hetzelfde, maar de stroming verandert.
De hoofdvraag is nu niet of de Senaat de wet zal aannemen, maar hoe eerlijk de balans tussen beleggersbescherming en het behoud van innovatie wordt gewaarborgd. Hiervan hangt af of digitale activa onderdeel worden van de standaard beleggingsportefeuille of een zone met verhoogd risico blijven.
Uiteindelijk dienen duidelijke regels niet de markt, maar de mens die elke maand beslist waar hij een deel van zijn inkomen aan besteedt.
