In juni 2026 komen Russische particuliere beleggers voor een ongekende keuze te staan: er kan nog maar in drie crypto-activa worden gehandeld. De Centrale Bank is naar alle schijn van plan om uitsluitend bitcoin, ether en de stablecoin USDT binnen het legale kader te houden. Andere munten, zelfs die welke al in de portefeuilles van duizenden mensen zitten, zullen buiten de toegestane zone vallen.
Formeel wordt de maatregel gepresenteerd als een manier om niet-professionele marktdeelnemers te beschermen. In de praktijk verandert het echter het wezen van cryptobeleggingen binnen het land. In plaats van een ruime keuze aan activa blijft er een smalle corridor over, waar prijs en liquiditeit niet zozeer door de wereldwijde vraag worden bepaald, maar door de besluiten van één enkele toezichthouder.
Achter deze beperking gaat overduidelijk de bekende logica van kapitaalcontrole schuil. Gezien de aanhoudende restricties op het overboeken van geld naar het buitenland, blijft cryptovaluta een van de weinige kanalen om spaargeld in een relatief onafhankelijke vorm aan te houden. Door dit kanaal te vernauwen tot drie instrumenten, bepaalt de staat in feite op welke manier burgers hun geld mogen beschermen tegen inflatie en geopolitieke risico's.
Voor de gewone belegger zullen de gevolgen zeer tastbaar zijn. De portefeuillediversificatie neemt af, terwijl de afhankelijkheid van de volatiliteit van precies deze drie activa toeneemt. Wie voorheen bijvoorbeeld munten met een lagere marktkapitalisatie of stablecoins van andere emittenten bezat, wordt nu gedwongen om ofwel verliezen te accepteren, ofwel omwegen te zoeken met het risico buiten de wet te treden.
Opvallend is dat de aanwezigheid van slechts drie toegestane activa de markt op zich niet veiliger maakt. Bitcoin en ether blijven onderhevig aan forse schommelingen, en USDT brengt emittentrisico's met zich mee. De toezichthouder verlaagt de risico's dus niet zozeer, maar concentreert ze op vooraf geselecteerde punten.
Uiteindelijk moet iedereen die van plan is een deel van zijn vermogen in cryptovaluta aan te houden, zichzelf een simpele vraag stellen: is men bereid een strategie uit te stippelen in een klimaat waarin de activakeuze niet door de markt, maar door een administratief besluit wordt bepaald?
