❓ DE VRAAG:
Zou u, indien u in de allernieuwste generatie was geboren, een modernere of wellicht meer ruimdenkende blik op de wereld hebben dan nu u in het Sovjettijdperk bent opgegroeid? Met andere woorden: bent u die oude mentaliteit inmiddels in elk detail ontstegen, zodat u zich zelfs met een vijfjarige kunt meten?
❗️ HET ANTWOORD van lee:
Generaties ontstaan nooit in een vacuüm. Elke volgende generatie bouwt voort op de impulsen en de energie van de voorgaande.
Een 'generatiekloof' ontstaat pas daar waar men weigert het nieuwe te accepteren en vervalt in retoriek zoals: "in onze tijd was alles anders". Bovendien kan er bij oudere generaties een weerstand bestaan tegen nieuwe technologieën, jeugdtrends, muziek en films, of tegen verschuivingen in de maatschappelijke orde en wetenschappelijke doorbraken.
Naar mijn gevoel ben ik persoonlijk nauw betrokken bij deze vernieuwingen, hoewel de wereld groot is en ik niet durf te beweren dat ik de opvattingen van de jeugd in alle landen ken.
Mijn levenservaring is gebaseerd op het observeren van de veranderingen die mensen de afgelopen decennia hebben doorgemaakt. De ervaring van de huidige jeugd draait om het doorbreken van oude paradigma's door ze simpelweg niet meer te accepteren.
De ervaring van degenen die nu geboren worden, zal in het teken staan van het vormgeven aan een fundamenteel andere maatschappij. Voor hen zullen Eenheid en Contact de norm zijn, waardoor zij deze 'norm' ook daadwerkelijk in hun dagelijks leven zullen implementeren. Hun geestelijke structuur zal gericht zijn op de wereld van Vrije Energie, waar talloze mogelijkheden liggen voor het opzetten van nieuwe processen.
Onze fase van 'het oude afbreken' loopt ten einde. Degenen die willen bijdragen aan de 'nieuwe opbouw', herkennen dit verlangen aan hun eigen enthousiasme.
Ik geloof niet dat de term 'zich meten met een vijfjarige' hier op zijn plaats is. Dat neigt naar de driedimensionale logica van wedijver en strijd. Als de nieuwe generatie Liefde uitstraalt zonder enige weerstand, dan valt er voor ons juist veel van hen te leren. In dankbaarheid en, wederom, vanuit Liefde.
