Bazen gerçekler, herhangi bir hiciv ustasından daha iyi manşetler atar. Londra'da, dünyanın aşırı sıcaklarla nasıl daha etkili mücadele edebileceğine odaklanan bir etkinlik, tam da aşırı sıcaklar nedeniyle iptal edilmek zorunda kaldı.
Konferansın "Extreme Heat: Improving governance and strengthening action around the world" başlığıyla, Londra İklim Eylemi Haftası kapsamında Londra Ekonomi Okulu'ndaki Shaw Library'de gerçekleştirilmesi planlanıyordu. Katılımcılar; hükümetlerin, şehirlerin ve uluslararası kuruluşların sıcak dalgalarına nasıl daha iyi hazırlanabileceğini, insan sağlığına yönelik risklerin nasıl azaltılabileceğini ve altyapının yeni iklim rejimine nasıl uyarlanabileceğini tartışmak üzere bir araya gelecekti.
Ancak İngiltere Meteoroloji Servisi Met Office'in Londra ve İngiltere'nin çeşitli bölgeleri için aşırı sıcaklık uyarısı olan kırmızı kod yayınlamasının ardından planlar değişti. Organizatörler, konuşmacıların ve konukların güvenliğini gerekçe göstererek toplantıyı iptal etme kararı aldı. Bu durum adeta kusursuz bir iklim metaforuna dönüştü: Sıcağa uyum sağlama ihtiyacını konu alan bir etkinlik, bizzat sıcağın kendisi ortamı güvensiz kıldığı için gerçekleştirilemedi.
İlk bakışta bu hikaye, neredeyse bir fıkra gibi komik görünüyor. Fakat bu ironinin ardında çok daha ciddi bir anlam yatıyor. İngiltere, ılıman iklime sahip pek çok ülke gibi, şehirlerini, ulaşım ağlarını ve kamu binalarını onlarca yıl boyunca farklı hava koşullarına göre inşa etti. Londra yağmura, rüzgara ve neme hazırlıklı olmaya alışıktır; ancak eski binaları yeterli soğutma sistemi olmadan tehlikeli mekanlara dönüştüren kalıcı sıcaklara değil.
Konferansın iptalini bu denli çarpıcı kılan da tam olarak bu. Aşırı sıcaklar artık sadece raporların ve uzman panellerinin konusu olmaktan çıkıp, günlük yaşamın önünde pratik bir engele dönüşüyor. Etkinlik takvimlerinden ulaşım hizmetlerine, okullardan hastanelere, ofislerden insan güvenliğine kadar her alanı etkiliyor. İklim uyumu artık gelecek stratejilerindeki soyut bir madde olmaktan çıktı. Bu durum artık yarın bir toplantı yapılıp yapılamayacağı, işe gidilip gidilemeyeceği veya bir binanın içinde güvenle bulunulup bulunulamayacağı meselesi haline geliyor.
Söz konusu etkinliğin sıradan bir iklim buluşması değil, aşırı sıcak risk yönetimi üzerine bir konferans olması durumu daha da sembolik hale getiriyor. Yani konu, tam da toplumların kuralları, altyapıyı ve koruma önlemlerini önceden nasıl planlaması gerektiğiydi. İptal kararı, güçlü kurumlara ve gelişmiş bir bilimsel altyapıya sahip ülkelerin bile, fiziksel çevreleri (binalar, sokaklar, ulaşım ve soğutma sistemleri) yeni sıcaklık seviyelerine hazır değilse ne kadar savunmasız kalabileceğini gösterdi.
Bu hikaye, sıcaklık konferansının sıcaklık nedeniyle iptal edilmesi şeklindeki bariz ironisiyle medya ve sosyal medyada hızla yayıldı. Ancak bunu sadece tuhaf bir olay olarak görmemek gerekir. Bu, iklim krizinin gerçekliği, şehirlerin ona uyum sağlama hızından daha çabuk değiştirdiğinin küçük ama oldukça net bir örneğidir.
Sıcak dalgaları artık nadir bir istisna veya geçici bir rahatsızlık değil. Yönetim, planlama ve güvenlik unsuru haline geliyor. Eğer aşırı sıcaklarla mücadeleye adanmış bir etkinlik bile aşırı sıcaklar yüzünden yapılamıyorsa, uyum meselesi artık ertelenemez bir noktaya gelmiş demektir.
Bazen iptal edilen bir konferans, sorunu o konferansın kendisinden daha yüksek sesle dile getirir.
