14 maja 2026 roku, podczas niespodziewanych rozmów, przywódcy USA i Chin, Donald Trump oraz Xi Jinping, wypracowali porozumienie w kluczowej dla globalnej energetyki sprawie: Cieśnina Ormuz musi pozostać otwarta dla żeglugi międzynarodowej.
Ta strategiczna droga wodna, przez którą transportowane jest około 20% światowych zasobów ropy naftowej, od dawna pozostaje punktem zapalnym w relacjach między Iranem a USA i ich sojusznikami. Umowa zawarta przez oba mocarstwa świadczy o rzadkiej zbieżności interesów w obliczu pogłębiającej się niestabilności na Bliskim Wschodzie.
Motywacje obu stron nie budzą wątpliwości: Waszyngton stara się ustabilizować ceny nośników energii przed wyborami, natomiast Pekin dąży do zapewnienia ciągłości dostaw surowców dla rodzimej gospodarki. Obaj liderzy mają świadomość, że zablokowanie cieśniny wywołałoby globalny kryzys, którego skutki odczuliby wszyscy.
Analitycy podkreślają, że wypracowane porozumienie może stać się punktem wyjścia do szerszego dialogu na temat bezpieczeństwa w rejonie Zatoki Perskiej, choć liczni eksperci wskazują na kruchość takiego konsensusu bez udziału lokalnych aktorów politycznych.
W dłuższej perspektywie zdarzenie to ma szansę zmienić układ sił w regionie, redukując ryzyko eskalacji konfliktów i otwierając pole do współpracy gospodarczej między supermocarstwami.
