Pod koniec grudnia 2025 roku para ogłosiła rozstanie po dziewięciu latach związku, ale jak się okazało, rozstali się już rok wcześniej — cicho, bez przecieków i bez publicznych wyjaśnień.
Wspólne oświadczenie dla People brzmiało niemal biznesowo: «Jest nam przykro zamykać ten rozdział, ale jesteśmy błogosławieni wspaniałym synem i nadal będziemy dla niego najlepszymi rodzicami». Lars miał wtedy osiem lat i to właśnie on pozostał jedynym publicznym ogniwem łączącym tę dwójkę.
Przez dziewięć lat Gibson i Ross niemal nie udzielali wywiadów o życiu prywatnym. Poznali się przez wspólnych znajomych w 2014 roku, w 2017 roku urodził się syn — dosłownie na kilka dni przed nominacją Gibsona do «Oscara» za «Przełęcz ocalonych». Pożary w Malibu w styczniu 2025 roku zniszczyły ich dom, ale nawet wtedy para mówiła wyłącznie o bezpieczeństwie rodziny.
W przeciwieństwie do poprzednich rozwodów Gibsona tym razem nie było ani pozwów sądowych, ani wzajemnych oskarżeń, ani przecieków do tabloidów. Ross, scenarzystka i była jeźdźczyni, młodsza od aktora o 34 lat, wolała pozostawać w cieniu i najwyraźniej odpowiadało to obojgu.
Dla Gibsona, którego życie prywatne od dziesięcioleci było pożywką dla prasy brukowej, taki finał wygląda niemal nienaturalnie: ani skandalu, ani prób przepisania historii, ani prób ratowania twarzy kosztem drugiej osoby. Po prostu dwoje dorosłych ludzi, którzy mają wspólne dziecko i wspólną decyzję — nie zamieniać go w pole bitwy.
W świecie, w którym rozstania często stają się contentem, ich historia wygląda niemal anachronicznie. I właśnie dlatego zapada w pamięć dłużej niż kolejny dramat.
