Wszystko zaczęło się od głośnej «Listy śmierci» z 2022 roku, która położyła mroczny i napięty fundament tego uniwersum. Teraz zaś franczyza doczekała się potężnego rozwoju: «Lista śmierci: Mroczny wilk» (The Terminal List: Dark Wolf) 2025 występuje jako zakrojony na szeroką skalę prequel i spin-off, rozszerzający historię do pełnoprawnego wielosezonowego projektu.
Na czym polega główna różnica? Jeśli oryginał z 2022 roku koncentrował się na osobistej zemście i przetrwaniu Jamesa Reece'a po tragedii, to «Mroczny wilk» przenosi nas pięć lat wstecz. Tutaj w centrum uwagi znajduje się Ben Edwards, elitarny żołnierz SEAL, którego kariera stacza się po nieudanej misji. Straciwszy wszystko, przyjmuje propozycję CIA i zanurza się w świat tajnych operacji w Iraku i poza jego granicami. To historia nie tyle o zemście, ile o kształtowaniu się charakteru, braterstwie i o tym, jak cienka jest granica między służbą obowiązkowi a zdradą.
To znakomity serial o wywiadzie i morskich kotach, w którym przyjaźń i uczciwość wciąż są najważniejsze, nawet w najbrudniejszych grach służb specjalnych. Jeśli go przegapiliście, możecie śmiało zaczynać oglądanie już teraz – tym bardziej że 21 października 2026 roku startuje drugi sezon, a to oznacza, że zostało czekać mniej niż miesiąc!
W pierwszym sezonie jest tylko 7 odcinków, ale każdy z nich jest wypełniony po brzegi. Chris Pratt, znany z ról w «Strażnikach Galaktyki», «Jurassic World» i «Siedmiu wspaniałych», pojawia się tu rzadko, ustępując centrum sceny nowemu trzonowi drużyny. I to wychodzi serialowi na dobre:
- Taylor Kitsch («X-Men Origins: Wolverine», «Detektyw», «Bitwa o morze») znakomicie dźwiga na sobie główny ciężar, demonstrując zdumiewającą formę fizyczną i emocjonalną.
- Tom Hopper («Wiedźmin», «Akademia Umbrella», «Gra o tron») dodaje projektowi charyzmy i głębi.
- Luke Hemsworth («Westworld», «Thor») i Dar Salim («Tetris», «Łotr jeden», «Wojna światów») tworzą imponujący zespół specjalistów najwyższej klasy.
Jest też Dar Salim — można go pamiętać z «Przekrętu» Guya Ritchiego, «Gry o tron» i innych poważnych projektów dramatycznych. Tutaj jego obecność doskonale działa właśnie w szpiegowskiej części historii.
Rona-Lee Shimon jest szczególnie dobrze znana fanom «Fałszywej tożsamości»; występowała także w «Mesjaszu», Black Lotus i Dirty Angels.
No i oczywiście Chris Pratt powraca jako James Reece. Gwiazda «Strażników Galaktyki», «Jurajskiego świata» i oryginalnego «Listy śmiertelników» nie jest tu głównym bohaterem i pojawia się niezbyt często. I to nawet plus: «Dark Wolf» nie próbuje być kolejnym serialem wyłącznie o Reece'ie.
Tempo i napięcie: nie spiesz się z wyłączaniem!
Serial po mistrzowsku gra z widzem. Jeśli pierwszy odcinek wita żywą i żwawą dynamiką, to drugi może wydawać się celowo spowolniony, pogrążając w szczegółach pracy operacyjnej. Ale nie spiesz się z chwytaniem za pilota! Jeśli złapiesz ten rytm, to już od czwartego odcinka intryga wywiadowcza tak się zawiązuje, że oderwanie się od ekranu jest po prostu niemożliwe. Tytuł «Dark Wolf» mówi sam za siebie: to historia drapieżnika, który uczy się przetrwać w cieniu.
W pewnym momencie «Dark Wolf» zaczyna przypominać kultowe «24 godzin» z Kieferem Sutherlandem.
Nie dosłownie pod względem formy — nie ma tu słynnego trybu czasu rzeczywistego. Raczej pod względem odczucia: służby specjalne, spiski, podwójne gry, najwyższe szczeble polityczne i bohaterowie, których praktycznie nie da się ostatecznie wyeliminować.
Dlaczego kultowy? Bo prawdziwą wartość takich projektów weryfikuje czas: wracają po latach, dyskutuje się o nich, a ich wyniki oglądalności i „oglądalność” mówią same za siebie. Dwaj główni bohaterowie, komandosi marynarki, wykazują tak imponującą zdolność przetrwania, wytrzymałość i sprawność taktyczną, że można ich śmiało postawić w jednym rzędzie z legendarnym Jackiem Bauerem.
A Jack Bauer już dawno stał się niemal wzorcem telewizyjnej zdolności przetrwania. Sam serial „24 godzin” wytrzymał osiem głównych sezonów, potem powrócił po kilku latach minisezonem Live Another Day, a później doczekał się także kontynuacji franczyzy.
Tak więc porównanie nasuwa się samo: bohaterowie „Ciemnego wilka” też potrafią przetrwać taką liczbę nieprzyjemności, po której zwykły człowiek już trzy razy napisałby wypowiedzenie.
Werdykt
„Lista śmiertelników: Ciemny wilk” to mocny szpiegowski thriller z wysokiej jakości szpiegowskim zacięciem. To oczywiście nie „Homeland”, ale polityczne intrygi sięgają tu najwyższych warstw władzy, nadając wydarzeniom przerażającą wiarygodność. Według naszej wewnętrznej skali ich walory bojowe i zewnętrzne bohaterów ciągną mniej więcej na 9,5 punktu zdolności przetrwania według Jacka Bauera, czynią ten projekt obowiązkowym do obejrzenia przed premierą drugiego sezonu.
Najważniejsze — dać mu trochę czasu, żeby się rozkręcił. A potem naprawdę trudno się oderwać.
Do poziomu «Homeland» pod względem głębi gry wywiadowczej wciąż jednak do niej nie dorównuje, ale z pewnością nie nazwiesz go zwykłą strzelaniną. Serial stopniowo wspina się bardzo wysoko — tam, gdzie tajne operacje stykają się z CIA, polityką państwową i decyzjami ludzi, których zwykły żołnierz nigdy nie zobaczy.
I jeden z cytatów z serialu bardzo trafnie oddaje jego nastrój:
«Niech nasza odwaga przewyższy nasze okrucieństwo».
Jeśli przegapiliście «Ciemnego wilka», śmiało możecie obejrzeć go teraz: siedem odcinków mija szybko, a już 21 października historia tego uniwersum będzie kontynuowana w drugim sezonie głównego «Listy śmiertelników».
Ocena Gaya: 8.5/10.
