Kim jestem? Historia, którą opowiadasz o sobie

❓PYTANIE:
Drogi lee, dziękuję Ci za Ciebie i Twoje materiały 🥰😍. Mam takie pytanie: kiedy mówimy o „rozpracuj, kim jestem”, co mamy na myśli? Kim jestem w danej chwili — czy jestem tym, który ma to albo tamto (osobowość), czy chodzi ogólnie o to, kim jestem ze swej natury (jestem, źródło albo człowiek), i czy tworzymy właśnie uwagą?
❗️ODPOWIEDŹ lee:
To przecież bardzo proste — zawsze transmitujesz do świata to, co myślisz o sobie, a świat tworzy się z tych częstotliwości. Świat zewnętrzny tworzy się wyłącznie z nich. Nie możesz zobaczyć niczego, czym sam nie jesteś.
To mniej więcej tak, jak czerwona latarnia tworzy wokół siebie czerwoną barwę dla wszystkiego, a niebieska — niebieską. Tak „kim jestem” człowieka tworzy nie tylko „barwę”, ono wprost wyraża się w odbiciu fizycznych zdarzeń.
Kiedy uświadamiasz sobie, jaką historię o sobie opowiada twój umysł, uświadamiasz sobie przyczyny wszystkich zdarzeń.
„Prawda” nie ma tu w ogóle nic do rzeczy. Ten sam człowiek w jednym społeczeństwie może przedstawiać się jako odnoszący sukcesy biznesmen, a w innym narzekać na niesprawiedliwość życia. I w różnych miejscach będzie otrzymywał różne efekty, mówiąc, w gruncie rzeczy, prawdę o sobie.
I każdy nosi w sobie pewien wewnętrzny dialog z sobą, który średnio rzecz biorąc jest transmitowany i odbijany potwierdzeniem od świata zewnętrznego.
Pamiętaj, że u podstaw myślenia leżą przekonania, które można zmieniać w 100% i odwracać na diametralnie przeciwne. A te przekonania zawsze potwierdzają się w postaci faktów świata fizycznego.
Otóż „kim jestem” — to ogólna suma przekonań… ale tylko dopóty, dopóki nie zaczynasz uświadamiać sobie swojego związku ze Źródłem. A wtedy przejawia się u ciebie już zupełnie inne odczucie „Ja”. To totalna Wszechmoc i Wiedza. To znaczy, że wprost uświadamiasz sobie siebie jako Źródło i nie jesteś już hipnotyzowany przez system przekonań.