OpenAI heeft drie belangrijke wetenschappelijke resultaten aangekondigd die met behulp van zijn AI-modellen zijn verkregen. Ze betreffen de wiskunde, de informatica en de natuurkunde.
Op het gebied van de wiskunde heeft het model het vermoeden van lokale afvlakking (local smoothing conjecture) bewezen in elke ruimtelijke dimensie van ten minste twee. Het resultaat omvat ook de vermoedens van Kakeya en de begrenzingseigenschappen van Stein in het volledige bereik.
Het bedrijf heeft de output van het model rechtstreeks op GitHub gepubliceerd, in navolging van de aanbevelingen van deskundigen. Eerder was het vermoeden alleen in drie dimensies bewezen.
Op het gebied van de informatica heeft de AI de exponentiële-tijdhypothese (Exponential Time Hypothesis) weerlegd. Er wordt een deterministisch algoritme gepresenteerd dat de bevredigende toekenningen voor CNF-formules van vaste breedte in subexponentiële tijd exact telt.
De verificatie van het resultaat zal worden geleid door een onafhankelijke groep onder leiding van Russell Impagliazzo, Ramamohan Paturi en Ryan Williams. De materialen werden onmiddellijk openbaar gemaakt.
Op het gebied van de natuurkunde is een wiskundig strikt bewijs verkregen voor het bestaan van bepaalde interacterende kwantumveldentheorieën met ijkvelden en fermionen in vier dimensies. Voorbeelden hiervan zijn de kwantumchromodynamica en een verenigde voltooiing van het Standaardmodel.
De groep natuurkundigen zal worden geleid door David Gross, en verder maken Michael Douglas, Arthur Jaffe, Igor Klebanov en Nikita Nekrasov er deel van uit. Zij hebben besloten de volledige release uit te stellen om hun eigen interpretatie voor te bereiden.
OpenAI heeft externe wetenschappers aangetrokken als ‘herders’ (shepherds) om met de resultaten te werken. Het bedrijf merkt op dat verschillende benaderingen van publicatie hun eigen compromissen kennen, waaronder kwesties rond toegang en informatieasymmetrie.
Hoogleraar wiskunde Alex Iosevich van de Universiteit van Rochester noemde het bewijs van het vermoeden van lokale afvlakking een historische ontwikkeling. Hij uitte vreugde en optimisme over het potentieel van AI in de wetenschap, hoewel hij ook opmerkte dat er onder theoretici gemengde gevoelens heersen.
Hoe zal het proces van wetenschappelijke ontdekking veranderen wanneer AI steeds meer van dergelijke resultaten begint aan te dragen?
