Onderzoek naar virtual reality laat al enkele jaren iets verbazingwekkends zien: de mens kan meer dan alleen de ledematen waarmee hij is geboren als 'eigen' ervaren. < /p>
Het brein kan de volgende zaken in het lichaamsschema opnemen:
— virtuele handen
— extra ledematen
— staarten
— vleugels
— zelfs avatars van dieren
Wanneer er sprake is van drie cruciale elementen:
- synchronisatie van beweging
- visuele respons
- feedback
begint het lichaam zich binnen de waarneming uit te breiden.
Het bewustzijn reageert op ervaring, niet op materie
En precies hier wordt het interessant.
Voor de hersenen is de vraag 'is dit echt?' niet het belangrijkst.
Het gaat juist om een heel andere vraag:
— kan ik dit besturen
— voel ik een connectie
— is dit met mij gesynchroniseerd
Zodra er consistentie ontstaat tussen beweging, waarneming en gevoel, begint het bewustzijn de nieuwe ervaring als een deel van zichzelf te accepteren.
Om die reden wordt VR al ingezet:
— bij neurorehabilitatie
— na een beroerte
— bij het herstel van de motoriek
— bij de training van cognitieve functies
Het bewustzijn leert geleidelijk de eigen grenzen te verleggen door middel van beleving.
Het experiment met digitale vleugels
Het is bijzonder symbolisch dat een van de meest ongebruikelijke experimenten werd uitgevoerd door onderzoekers van de Peking University en de Beijing Normal University in China.
Het project stond onder leiding van de neurowetenschappers Yanchao Bi, Kunlin Wei en Yiyang Cai.
Aan het experiment namen 25 personen deel die gedurende een week VR-vliegtrainingen volgden met virtuele vleugels. Met behulp van VR-headsets en een motion-trackingsysteem bestuurden de deelnemers de digitale vleugels via hand- en armbewegingen.
En toen gebeurde er iets wat tot voor kort nog als sciencefiction klonk.
Na een reeks trainingen lieten hersenscans zien dat de visuele cortex op afbeeldingen van vleugels begon te reageren op bijna dezelfde wijze als op echte menselijke ledematen.
Met andere woorden: de hersenen begonnen de vleugels als onderdeel van het eigen lichaam te zien.
Muziek, beweging en een nieuwe waarneming
Hier ontstaat een fascinerende link met muziek en collectieve beleving.
Onderzoekers merken op dat de verandering in lichaamsperceptie tot stand kwam door:
— synchronisatie van beweging
— visuele respons
— een herhalend ritme in de handelingen
Dit zijn exact dezelfde mechanismen die een rol spelen bij:
— dans
— muzikaal ritme
— collectieve beweging
— concerten en massale ervaringen
Daarom is het zo dat:
- ritme de manier van lopen verandert
- geluid emoties beïnvloedt
- muziek de innerlijke toestand transformeert
- concerten een gevoel van eenheid creëren
VR en muziek worden zo geleidelijk aan meer dan louter entertainmenttechnologieën,
ze vormen een nieuwe manier om de werkelijkheid te ervaren.
De volgende stap voor de mensheid: verruiming van de waarneming
De belangrijkste conclusie van dit experiment ligt niet in de vleugels zelf. Het gaat erom dat de mens in staat is zijn eigen zelfbeeld te verruimen.
Niet alleen fysiek. Maar ook via:
— digitale omgevingen
— sensorische systemen
— geluid
— visuele aanwezigheid
— nieuwe vormen van interactie
De mens van de toekomst is niet simpelweg een mens met technologie. Het is iemand die begint te beseffen dat de grenzen van het lichaam veel plastischer zijn dan we voorheen dachten.
Wellicht hangt de volgende fase van de evolutie minder samen met biologische veranderingen dan met de verruiming van ons waarnemingsvermogen.
Wat dit toevoegt aan de klank van de planeet
Wanneer de hersenen digitale vleugels als eigen accepteren, wordt één ding duidelijk:
de werkelijkheid is voor de mens meer dan alleen materie.
Het is verbinding. Gevoel. Resonantie.
Al deze onderzoeken brengen ons geleidelijk tot het inzicht dat het bewustzijn het lichaam niet ziet als een onveranderlijke vorm, maar als een levend systeem van interactie, ervaring en aanwezigheid.
En we beginnen waarschijnlijk pas net te begrijpen hoe diepgaand het bewustzijn in staat is zichzelf te verruimen.
