De film ging een week geleden officieel in première op het internationale filmfestival van San Sebastián. Over twee dagen komt hij wereldwijd uit, 24 september 2026.
En wij haasten ons om onze mening met u te delen. «Het hart van het beest» is beslist een van de meest sensuele drama's van het jaar. Je kunt dus gerust naar de bioscoop gaan. En ook thuis kijken, en zelfs met het hele gezin.
De hoofdrol in de film werd gespeeld door Brad Pitt en de Duitse herder Uber, die in het verleden een echte bergredder was. De hond die Odin speelde, was eigenlijk een van vier echte honden — een vader en zijn drie zonen.
Verder in de rollen — J. K. Simmons en Anna Lamb.
Aangezien in de redactie Gaya er mensen zijn die een band hebben met Duitse herders, dan kunnen we zeggen dat het duo van Odin — dat wil zeggen Uber en zijn zonen — en James, vertolkt door Brad Pitt is geworden tot iets ongelooflijk realistisch en uitzonderlijk precies gespeeld.
Ten eerste is de band tussen baas en herder vrijwel honderd procent overtuigend overgebracht. Ten tweede is Uber in beeld volkomen ontspannen naast Pitt: je krijgt niet het gevoel dat we gewoon een afgerichte hond voor ons hebben die commando's uitvoert. Hij reageert natuurlijk, rustig, aandachtig — precies zoals een hond zich gedraagt naast iemand die hij werkelijk vertrouwt.
En dat is geen toeval. Voor de rol van Odin werden de honden zeer zorgvuldig gezocht. Uiteindelijk werd de hoofdvertolker Uber — een grote Duitse herder die daadwerkelijk in de reddingsdienst had gewerkt. En hij werd bijgestaan door drie zonen — elk was sterker in bepaalde scènes en taken.
Dat wil zeggen dat wat we tussen James en Odin zien, niet alleen acteerwerk is. De band tussen hen in beeld bestaat werkelijk.
En nog iets kunnen we met zekerheid zeggen: Brad Pitt houdt werkelijk van honden — en de honden beantwoorden dat blijkbaar met wederkerigheid.
Alaska, dat in werkelijkheid Nieuw-Zeeland is
Het verhaal speelt zich af in de barre landschappen van Alaska, maar de film werd opgenomen in Nieuw-Zeeland.
En het ziet er werkelijk prachtig uit: bergen, gletsjers, rivieren, bossen — de natuur wordt hier bijna de derde hoofdrolspeler.
Volgens de formele kenmerken hebben we hier te maken met een survivalfilm: voormalig special forces-strijder James Belmont en zijn legerhond Odin belanden na een vliegtuigongeluk ver van de beschaving en proberen uit de wildernis te ontsnappen.
Maar al snel wordt duidelijk dat 'Het hart van het beest' gaat helemaal niet alleen over overleven.
Het is een zeer gevoelig, sensueel en menselijk verhaal over vertrouwen, eenzaamheid, trauma, toewijding en die bijzondere band tussen mens en hond, die moeilijk in woorden uit te leggen is aan iemand die die nooit heeft ervaren.
Daarom werkt de film emotioneel veel sterker dan je van een gewone survivalthriller zou verwachten.
Brad Pitt is schitterend. Maar de hond is toch een gevaarlijke concurrent
Brad Pitt is hier werkelijk schitterend.
Dramatische rollen zijn altijd zijn sterke kant geweest — denk maar aan 'Troy' (Troje), 'The Curious Case of Benjamin Button' (De zonderlinge geschiedenis van Benjamin Button), 'Legends of the Fall' (Legenden van de herfst) of 'Babylon' (Babylon).
Hier heeft hij bijna geen mogelijkheid om zich achter effectieve dialogen of een groot acteursensemble te verschuilen: het grootste deel van de film heeft hij alleen de natuur en een hond naast zich.
En hij doorstaat dat voortreffelijk.
We zouden Pitt heel rustig een «Oscar» geven voor zo'n prestatie.
Maar er is één probleem.
Uber.
In grappige — en minder grappige — recensies in de pers schrijft men al dat de hond letterlijk de film steelt van Brad Pitt.
En als dieren een «Oscar» kregen, dan zou Uber zeer serieuze kansen hebben om met een beeldje naar huis te gaan.
Zeker omdat Pitt zijn eigen prijzen al heeft.
Die kan hij best delen. 😄
En toch is dit niet zomaar «een film over een hond»
De film houdt je vrijwel tot het allerlaatste moment in spanning.
Er is hier genoeg gevaar, natuur, fysieke beproevingen en momenten waarop het lijkt alsof alles nu definitief de verkeerde kant op zal gaan.
Maar tegelijkertijd verandert de film niet in een eindeloze reeks achtervolgingen en aanvallen.
Onder de uiterlijke hardheid van het verhaal blijft voortdurend een heel eenvoudige gedachte bestaan: soms trekken twee levende wezens elkaar letterlijk uit de duisternis.
En juist dat is hier belangrijker dan welke actie dan ook.
Het resultaat is een zeer precieze, doordachte en emotionele film, waarin vrijwel alles op zijn plaats staat — het tempo, de landschappen, de muziek, de stilte, de blik van Pitt en het gedrag van Odin.
Ja, de film is rustig.
Ja, formeel is het een overlevingsverhaal.
Maar doordat de band zo treffend wordt weergegeven tussen mens en hond, stijgt ze ver uit boven haar genre.
En een kleine spoiler van ons: Odin zal niet sterven.
Je kunt dus gerust kijken — en met het hele gezin.
Beoordeling van Gaya: 9/10.
En voor alle liefhebbers van Duitse herders — en van Brad Pitt ook 😄 — is het kijken vrijwel verplicht.
