De nieuwe «Spider-Man», zoals dat vaak gaat met grote superheldenfilms, is al «langer dan mogelijk» uitgerekt :) Op een gegeven moment begin je zelfs te denken dat de makers zich te veel hebben laten meeslepen door de schaal van het verhaal. Toch is de film niet zomaar goed geworden, maar echt heel behoorlijk.
Voordat we de kern induiken, kunnen we niet voorbijgaan aan het fenomenale succes van de film. Na de officiële wereldwijde release op 31 juli 2026, deed «Spider-Man: A New Day» (Spider-Man: Brand New Day) het onmogelijke. In het openingsweekend vestigde hij een historisch record in de VS, met een opbrengst van $360 miljoen, waarbij hij zonder pardon de legendarische start van «Avengers: Endgame» opzij schoof. De wereldwijde box office schoot tijdens het openingsweekend naar een kolossale $932 miljoen, de op één na beste start in de geschiedenis van de filmindustrie. De cijfers zijn indrukwekkend, maar ze zijn slechts een bleke afspiegeling van de emotionele storm die zich op het scherm ontketent.
Vooral tegen het einde komt de film tot zijn recht. Daar verschijnt de lichte humor waar we Spider-Man om liefhebben, wordt het plotontwerp veel interessanter, en achter de mooie superhelden-verpakking schuilt een behoorlijk diepe betekenis. We zullen niet spoilen, maar het verhaal gaat hier niet alleen over het redden van de wereld. Het gaat vooral over eenzaamheid, volwassen worden, verantwoordelijkheid en hoe moeilijk het is om goed te blijven doen als niemand weet wie je werkelijk bent.
Na de gebeurtenissen van het vorige deel bevindt Peter Parker zich helemaal alleen. Zijn dierbaren herinneren zich hem niet, zijn vertrouwde leven is verwoest, en hijzelf leeft nu als het ware in twee verschillende werelden: als de voor iedereen onopvallende jongen en als Spider-Man, van wie voortdurend nieuwe heldendaden worden verwacht.
Tom Holland is hier niet langer de vrolijke scholier die we jaren geleden zagen. Zijn Peter is volwassener, serieuzer en dieper geworden. Hij heeft nog steeds vriendelijkheid en humor, maar nu voel je de pijn die hij heeft doorstaan achter elke glimlach.
Ook in de film spelen Zendaya, Sadie Sink, Jacob Batalon, Mark Ruffalo, Jon Bernthal, Tramell Tillman en Michael Mando. De regisseur van de film is Destin Daniel Cretton. (Marvel)
De special effects verdienen bijzondere aandacht. Ze zijn hier niet zomaar schitterend, maar echt ongebruikelijk. Nogmaals, we zullen niet spoilen, we zeggen alleen dat ze op het niveau van «The Matrix» destijds zijn. Sommige scènes zien eruit alsof de makers de gebruikelijke visuele esthetiek van Spider-Man-films volledig hebben willen herzien. De actie is levendig, grootschalig en inventief geworden, maar heeft de emotionele component van het verhaal niet overschaduwd.
Ja, de film had iets korter gekund. Maar over het algemeen is dit een schitterend, hartverwarmend en zinvol vervolg - met goede humor, onverwachte plotwendingen en indrukwekkende special effects.
Gaya's beoordeling - 8,8/10.
