Magenta 1933 en de draad die naar het Amerikaanse erfgoedprogramma loopt
NEW: The Kammler Connection: The Nazi SS General at the Center of an Alleged U.S. UFO Legacy Program liberationtimes.com/home/the-kamml…
Op 12 september 2026 publiceerde Liberation Times een artikel van journalist Christopher Sharp, gebaseerd op informatie van bronnen binnen de inlichtingengemeenschap. Centraal staat een ononderbroken onderzoekslijn die begon met de ontdekking van een ongewoon toestel en zich uitstrekt tot geheime Amerikaanse programma's met betrekking tot ongeïdentificeerde vliegende objecten.
De gebeurtenissen ontvouwen zich vanaf 1933. Nabij het Italiaanse stadje Magenta werd een toestel van onbekende herkomst gevonden. Bronnen beschrijven de lichamen die daarbij werden aangetroffen als behorend tot een geavanceerde aardse populatie — de 'Nordics', mensachtige wezens met blond haar. Al in 1934 kreeg Duitsland toegang tot de vondst. Het werk aan het begrijpen en mogelijk reproduceren van de technologie begon in samenwerking tussen de twee landen.
In 1935 richtte Heinrich Himmler de organisatie Ahnenerbe op. Officieel hield deze zich bezig met archeologie, antropologie en expedities. Volgens bronnen werd de structuur tegelijkertijd gebruikt voor de zoektocht naar de 'Nordics' en het beheersen van hun technologieën. Later dook in kringen die bij deze werkzaamheden betrokken waren het begrip 'Vril' op. Het onderzoek werd in strikte geheimhouding uitgevoerd en overlapte met militaire projecten.
Tegen het midden van de oorlog kwamen deze lijnen samen bij het apparaat van Hans Kammler, die toezicht hield op ondergrondse productiefaciliteiten, raketprogramma's en prioritaire technische ontwikkelingen. Bronnen brengen zijn speciale staf in verband met pogingen om elementen van de teruggevonden technologie te reproduceren. De legende van 'De Klok' verschijnt in deze versie als een mogelijk resultaat van de inspanningen om te kopiëren wat in Magenta was gevonden.
De Verenigde Staten vernamen de richting van de werkzaamheden in 1944–1945, toen er een intensieve jacht op Duitse technologieën gaande was. Operatie LUSTY, de inbeslagname van ondergrondse faciliteiten, documenten en specialisten werden een prioriteit. Een document van 7 mei 1945, gereproduceerd in het boek 'The Hidden Nazi', vermeldt dat Kammler zich de dag ervoor had overgegeven en op weg was naar Kohnstein voor een gedetailleerde ondervraging en evaluatie van het ondergrondse wapenonderzoek. Dit document past in het algemene beeld van de overdracht van materialen en kennis. Via de Joint Intelligence Objectives Agency, de operaties Overcast en Paperclip, absorbeerde de Amerikaanse zijde volgens bronnen twee parallelle lijnen: een openlijke, verbonden met von Braun, en een meer verborgen lijn. Vervolgens is deze lijn te herleiden via de Central Intelligence Group, de CIA en de luchtmacht. In 1962 werden de werkzaamheden, naar verluidt, overgedragen aan structuren van de luchtmacht en de defensie-industrie.
Voormalig inlichtingenofficier David Grusch sprak in 2023 in het openbaar over het feit dat het toestel dat nabij Magenta was gevonden, later in handen van de Verenigde Staten was gekomen. Bronnen van Liberation Times vullen het beeld aan: het ging niet alleen om de techniek, maar ook om pogingen om de herkomst en de vermogens van de 'Nordics' te begrijpen.
Als men deze chronologie serieus neemt, is de verborgen draad in de naoorlogse jaren niet afgebroken. Deze zou zich hebben kunnen ontwikkelen tot een bestendig geheim programma voor de bestudering en aanpassing van technologieën die de toenmalige opvattingen over fysica en materialen ver te boven gingen. Afzonderlijke elementen — antigravitatieprincipes, nieuwe energiebronnen, rompvormen zonder de gebruikelijke aerodynamica — zouden geleidelijk kunnen zijn overgevloeid naar 'black projects' van de defensie-industrie, buiten het publieke wetenschappelijke veld om. Tegen de jaren 1960 en later bestond deze lijn, volgens de logica van de bronnen, al binnen de militair-industriële structuren, en niet als een eenmalige trofee.
Vandaag de dag kan diezelfde draad leiden naar de programma's waarover steeds vaker wordt gesproken in de context van de hedendaagse onthullingen: naar de toestellen die door militaire sensoren worden geregistreerd, naar materialen van onbekende herkomst en naar de langdurige pogingen om te begrijpen waar de mensheid precies mee te maken heeft. Wat in Magenta begon, via Duitse laboratoria en geheime Amerikaanse kanalen, zet zich voort als een levende onderzoekstraditie — stil, consequent en tot op de dag van vandaag grotendeels verborgen.
