Ondanks het openlijke conflict tussen OpenAI en Apple over intellectueel eigendom, weerhoudt dit het bedrijf er niet van om voormalig hoofdontwerper van Apple, Jony Ive, aan te trekken voor de ontwikkeling van zijn eerste eigen apparaat. Volgens bronnen dicht bij het project betreft het een compacte, schermloze luidspreker die qua vorm aan een donut en qua formaat aan een ijshockeypuck doet denken. Het apparaat staat gepland voor een release in 2027, met een verwachte prijs van 300 tot 400 dollar.
De hoofddoelstelling is om kunstmatige intelligentie (AI) niet zomaar een stem in een smartphone te laten zijn, maar een fysiek object dat je kunt vasthouden, van het nachtkastje naar de keukentafel kunt verplaatsen en dat zelf reageert op de aanwezigheid van een persoon. Bewegende elementen, verlichting, een camera en sensoren moeten het gevoel creëren dat het apparaat 'leeft' en reageert, in plaats van alleen maar op commando's te wachten. Dit is een direct antwoord op de dominantie van Amazon en Google in het segment van slimme luidsprekers, waar alles neerkomt op een statische cilinder of bol.
De samenwerking met LoveFrom – de studio van Ive – lijkt een logische stap: hij heeft immers decennialang de esthetiek van Apple gevormd, waarbij premium materialen en tactiele ervaringen een integraal onderdeel van het merk werden. OpenAI probeert nu deze benadering over te brengen naar een AI-apparaat, dat moet functioneren als een altijd-aanwezige metgezel. Volgens het concept zal de luidspreker leren van gebruikersgesprekken, zich aanpassen en een dialoog natuurlijker voeren dan de huidige gesproken modi van ChatGPT.
Achter de ambitie om de gadget 'tot leven te wekken' schuilt echter ook een keerzijde. De camera en sensoren, essentieel voor de waarneming van de omgeving, roepen onvermijdelijk privacyvragen op, zeker gezien de reeds bestaande zorgen over slimme brillen en andere altijd-actieve apparaten. OpenAI presenteert de luidspreker als een eerste stap naar een familie van gadgets die op termijn de smartphone zouden kunnen vervangen, maar juist de afwezigheid van een scherm maakt de interactie intiemer en tegelijkertijd kwetsbaarder.
Stelt u zich een gewone avond voor: de luidspreker staat op tafel, draait lichtjes mee wanneer u de kamer binnenkomt, gloeit zachtjes als hij luistert en antwoordt niet met een monotone stem, maar met een intonatie die verandert afhankelijk van de context. Dit is niet langer alleen een luidspreker; het is een poging om een object te creëren waarmee je wilt communiceren, als ware het een levend wezen. Tegelijkertijd vereist een dergelijk ontwerp voortdurend vertrouwen: de gebruiker moet bereid zijn te accepteren dat het apparaat veel meer ziet en hoort dan een traditionele luidspreker.
Het juridische geschil met Apple voegt extra spanning toe: het bedrijf beweert geen technologieën van derden te gebruiken, maar het feit dat Ive betrokken is en de bespreking van metallic afwerkingen in de aanklacht van Apple, doen vragen rijzen over de grenzen van ideeëndiefstal. Intern werkt OpenAI echter met volle kracht door, met het oog op 2027, ondanks mogelijke gerechtelijke beperkingen.
Uiteindelijk is het apparaat van OpenAI niet zomaar een nieuwe vormfactor, maar een experiment dat onderzoekt hoe de dagelijkse aanwezigheid van AI in huis eruit kan zien: niet als een scherm dat aandacht vraagt, maar als een object dat zelf initiatief toont en daarbij toch in het gezichtsveld en gehoor blijft.
