Bianca Andreescu nie była pewna, czy wróci do tego uczucia. Po serii kontuzji kanadyjska tenisistka poważnie zastanawiała się, czy warto kontynuować karierę. I oto — cztery finały z rzędu w turniejach WTA 125, trzy tytuły w ciągu miesiąca i nieustanny uśmiech na twarzy.
W sobotę w Sopó (Kolumbia) Andreescu pokonała w finale Amerykankę Elizabeth Mandlik wynikiem 6:3, 6:3. Było to trzecie zwycięstwo w serii czterech finałów. W ostatnich tygodniach wygrała 19 meczów z 20 i awansowała na 77. miejsce w rankingu WTA — najlepszy wynik od października 2023 roku. Na początku roku startowała poza pierwszą 200.
„Znów czerpię przyjemność z gry — przyznała 26-letnia rodowita mieszkanka Mississaugi. — Bywały momenty, gdy z powodu kontuzji naprawdę wątpiłam, czy chcę się tym zajmować. A teraz grać cztery finały z rzędu i przy tym z niecierpliwością czekać na następny mecz — to wiele mówi”.
Klucz do sukcesu tkwi nie tylko w odzyskaniu formy fizycznej, ale i w psychologicznym resecie. Andreescu świadomie wybrała serię turniejów 125. poziomu, gdzie można zdobyć punkty, nie mierząc się od razu z czołowymi zawodniczkami. To pozwoliło odbudować pewność siebie i głód walki, który miała w latach 2018–2019, gdy w wieku 19 lat wygrała US Open.
„Chciałam wejść do pierwszej 100, nie mówiąc już o pierwszej 80 — zaznaczyła. — A teraz jestem zdrowa, gram mecz po meczu i wciąż czuję ten sam głód i motywację. Jestem po prostu ogromnie wdzięczna”.
Teraz Andreescu przygotowuje się do meczu Pucharu Billie Jean King w Brazylii. „Jestem w siódmym niebie, że mogę zakończyć rok, grając dla swojego kraju” — dodała. Późna część sezonu pokazała: czasem droga na szczyt wiedzie nie przez głośne zwycięstwa, lecz przez cichą, wytrwałą pracę nad sobą w mniej widocznych turniejach.
Ten zryw przypomina, że w tenisie, podobnie jak w życiu, najjaśniejsze powroty często dokonują się nie na głównych arenach, lecz tam, gdzie nikt nie oczekuje triumfu.

